تهرانی‌ها بخوانند / آخرین وضعیت آسمان تهران پس از حمله به انبارهای نفت

به گزارش خبرکده به نقل از فارس، فاطمه اکبرپور، معاون محیط زیست انسانی حفاظت محیط زیست استان تهران امروز گفت که دوده ناشی از انفجار مخازن نفتی با توجه به ناپایداری هوا و ارتفاع بالای لایه مرزی در حال تخلیه است.

انفجار مخازن نفت ۱۶ اسفند ۱۴۰۴ رخ داد و سمیه رفیعی، رئیس فراکسیون محیط زیست مجلس شورای اسلامی، در واکنش به انفجار مخازن نفت در حوالی تهران از سوی دشمن و وجود لایه‌ای از دود و آلودگی در پایتخت آن را حادثه یک جنایت زیست‌محیطی تمام‌عیار علیه مردم از طرف رژیم کودک‌کش و آمریکای جنایتکار خواند.

همچنین شینا انصاری رئیس سازمان حفاظت محیط زیست می‌گوید که حملات صهیونی- امریکایی با انفجار گسترده مخازن نفت در استان‌های تهران و البرز، انتشار حجم وسیع آلودگی هوا و محصور شدن تهران با لایه ای از دود، مصداق بارز «اکوساید» یا «جنایت محیط زیستی» است. اقدامی غیر انسانی که بیانگر تهدید جدی زندگی انسان‌های بی گناه و غیرنظامیانی است که علاوه بر ترومای سنگین روحی و روانی باید پیامدهای محیط زیستی مخاطره‌آمیز این جنگ تحمیلی ناجوانمردانه را متحمل شوند. 

انصاری تاکید دارد که استفاده از عامل نارنجی از سوی امریکا در جنگ با ویتنام که موجب نابودی جنگل‌های بارانی این کشور شد و یکی از فجایع مهم تاریخ محیط زیست جهان را رقم زد، تا استفاده از سلاح‌های حاوی اورانیوم ضعیف ‌شده و فسفر سفید توسط رژیم غاصب صهیونیستی در غزه که باایجاد آلودگی شدید آب و خاک موجب شد اراضی شمال غزه عملا غیرقابل کشت شوند و همچنین استفاده از علفکش‌های شیمیایی و سوزاندن عمدی نخلستان‌های تاریخی غزه، از مصادیق عدم پایبندی این دو دولت متخاصم به اصول بنیادین کنوانسیون‌های بین‌المللی از جمله کنوانسیون ژنو است.

طبق ماده ۵۵ پروتکل الحاقی اول ۱۹۷۷ به کنوانسیون‌های ژنو، در جریان مخاصمات مسلحانه باید از محیط‌زیست طبیعی در برابر آسیب‌های گسترده، شدید و طولانی مدت حمایت شود. همچنین کنوانسیون ۱۹۷۶ منع استفاده نظامی یا خصمانه دستکاری محیط زیست (ENMOD) نیز هرگونه بهره‌گیری خصمانه از تغییرات محیطی با آثار گسترده، پایدار یا شدید را منع می‌کند.

تجربیات ناشی از درگیری های نظامی پیشین در منطقه طی دهه‌های گذشته از جانب رژیم‌های صهیونی-امریکایی از جمله حملات به تأسیسات نفتی و صنعتی نشان داده است که پیامدهای محیط‌ زیستی چنین اقداماتی محدود به زمان یا قلمرو خاصی نمی‌ماند و آثار آن می تواند تا سال‌ها بر جای بماند؛ از آلودگی های نفتی گسترده گرفته تا انتشار آلاینده‌های سمی، تخریب عرصه‌های طبیعی، نابودی تنوع زیستی و تهدید سلامت انسان‌ها.