اسمیت گفت: «اگرچه من نیاز به پاسخ قوی به این تعرفهها را درک میکنم، اما نمیتوانم تصمیم سیاسی فاجعهبارتری از قطع یا اعمال مالیات بر نفت آلبرتا به آمریکا تصور کنم.» او افزود که این اقدام باعث واکنش نامتناسب تعرفهای از سوی آمریکا خواهد شد که میتواند به اقتصاد کانادا آسیب برساند.
او با هشدار نسبت به از دست رفتن میلیونها شغل در نتیجه جنگ تعرفهای، گفت: «این امر نه تنها معیشت صدها هزار آلبرتایی را از بین میبرد، بلکه از نظر اقتصادی دوستان و همسایگان ما را در استانهای دیگر در شرق نیز با مشکل مواجه میکند.»
آلبرتا روزانه حدود ۴ میلیون بشکه نفت خام به آمریکا صادر میکند. سال گذشته، ارزش کل این صادرات حدود ۸۰ میلیارد دلار بود. ترامپ تاکنون تهدید به وضع تعرفه بر نفت خام کانادا نکرده است، اما به گفته اسمیت، اگر خود کانادا تصمیم بگیرد از صادرات نفت به عنوان سلاحی در جنگ تعرفهای استفاده کند، این وضعیت میتواند تغییر کند.
بر اساس گزارش پایگاه خبری اویل پرایس، اسمیت همچنین گفت که آمریکا میتواند نفت خام کانادا را با نفت خام ونزوئلا جایگزین کند، در نتیجه آلبرتا به نوبه خود بزرگترین خریدار نفت خود را از دست خواهد داد. این ممکن است از نظر تئوری درست باشد، اما با توجه به اینکه تولید نفت ونزوئلا به سختی بالای یک میلیون بشکه در روز است و همه آن به پالایشگاههای آمریکا نمیرود، چنین جایگزینی در میان مدت کاملا بعید است.
خودداری آمریکا از هدف گرفتن نفت کانادا با تعرفه
شکست مذاکرات تجاری میان آمریکا و کانادا در آخر هفته باعث شد واشنگتن تعرفه ۵۰ درصدی را بر طیف وسیعی از کالاهای کانادایی، از جمله مبلمان، لبنیات، محصولات الکتریکی و تخته چند لا، اعمال کند، اما این تعرفهها به طور خاص نفت را که یکی از مهمترین محصولات عبوری از مرز بین دو کشور است، مستثنی کرد.
آمریکا تاکنون بزرگترین خریدار نفت خام کانادا است و ۹۰ درصد از صادرات نفت خام کانادا در سال ۲۰۲۵ یا تقریبا ۱۲۶ میلیارد دلار کانادا از کل ۱۴۰ میلیارد دلار کانادا را به خود اختصاص داده است. این وابستگی در هر دو جهت وجود دارد: کانادا تقریبا ۶۳ درصد از کل واردات نفت خام آمریکا را در سال گذشته تامین کرد.
این آمار منعکسکننده صنعت نفت آمریکای شمالی است که طی دههها، به ویژه بین میادین نفتی آلبرتا و پالایشگاههای آمریکا عمیقا در هم تنیده شده است.
آلبرتا ذخایر عظیمی از قیر، نوعی نفت بسیار سنگین که با شن، خاک رس و آب در ماسههای نفتی این استان مخلوط شده است، را در اختیار دارد. همزمان با توسعه این منابع توسط کانادا، پالایشگاههای سراسر غرب میانه آمریکا، میلیاردها دلار برای افزایش ظرفیت خود برای پالایش نفت خام سنگین سرمایهگذاری کردند و با افزایش روزافزون عرضه از آلبرتا از طریق پروژههای خط لوله که از مرز عبور میکردند، به این منابع دسترسی پیدا کردند.
در امتداد منطقه گلف کاست آمریکا، پالایشگاههایی که در دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ برای پالایش نفت خام سنگین از ونزوئلا و مکزیک ساخته و گسترش یافتند، با توسعه عرضه کانادا، برای پالایش بشکههای نفت سنگین آلبرتا نیز مناسب بودند.
این سیستم پالایش، عدم تطابق غیرمعمولی با تولید نفت خود آمریکا ایجاد کرده است.
رونق شیل، آمریکا را به بزرگترین تولیدکننده نفت خام جهان تبدیل کرده، اما بخش عمدهای از تولید آن نفت سبک و شیرین است. در همین حال، بسیاری از پالایشگاههای آمریکا برای پالایش سودآور نفت خام سنگینتر پیکربندی شدهاند. بنابراین، آمریکا مقادیر زیادی نفت خام سبک داخلی صادر میکند، در حالی که روزانه میلیونها بشکه نفت سنگین کانادا وارد میکند.
این وابستگی متقابل به این معنی است که وارد کردن نفت به جنگ تجاری میتواند هزینههای بالایی را به هر دو طرف مرز تحمیل کند.
انرژی کانادا کاملا از تعرفههای آمریکا معاف نیست. صادرات انرژی از مارس ۲۰۲۵ با تعرفه ۱۰ درصدی مواجه بوده است، اگرچه برخی از نفت خام کانادا در صورت واجد شرایط بودن برای رفتار ترجیحی تحت توافق آمریکا-مکزیک-کانادا میتوانند از این مالیات اجتناب کنند. اما اقدامات تعرفهای بعدی – از جمله آخرین تعرفههای ۵۰ درصدی – تجارت انرژی را معاف کرده است.
اگر واشنگتن تعرفه اضافی بر نفت خام کانادا وضع کند، پالایشگاههای آمریکایی به عنوان واردکنندگان مسئول پرداخت این مالیات خواهند بود، اگرچه احتمالا در نهایت هزینه آن تقسیم خواهد شد. برای جبران این تاثیر، پالایشگاهها میتوانند قیمتهای پایینتری را از تولیدکنندگان کانادایی مطالبه کنند که به طور بالقوه تخفیف نفت خام کانادا را افزایش میدهد، در حالی که هزینههای بالاتر خوراک میتواند حاشیه سود پالایش ایالات متحده را کاهش داده و در نهایت قیمت سوختهایی مانند بنزین و گازوئیل را افزایش دهد.
در همین حال، کانادا توانایی محدودی برای ارسال نفت خود به جاهای دیگر دارد. خط لوله گسترش یافته ترانس مانتین به تولیدکنندگان آلبرتا دسترسی بیشتری به بازارهای خارج از کشور از طریق سواحل اقیانوس آرام کانادا داده است، اما ظرفیت تقریبا ۸۹۰ هزار بشکه در روز آن در مقایسه با تقریبا ۳.۹ میلیون بشکه نفت خام کانادایی که سال گذشته هر روز به آمریکا ارسال میشد، ناچیز است.
رئیسجمهور آمریکا روز دوشنبه در شبکه اجتماعی «تروث سوشال» نوشت: «بدون آمریکا، کانادا نمیتوانست دوام بیاورد. به یاد داشته باشید، بخش زیادی از برق، نفت و گازی که کانادا دریافت میکند از طریق آمریکا منتقل میشود. کسی باید این دلقکها را به هماهنگی وادار کند، در غیر این صورت، عواقب آن برای کانادا بسیار بدتر خواهد بود!»
به نظر میرسد رئیسجمهور آمریکا تا حدودی به وابستگی کانادا به زیرساختهای آمریکا برای انتقال برخی از منابع انرژی خود بین استانها اشاره میکند. برای مثال، لاین ۵ خط لوله انبریج، نفت کانادا را از غرب کانادا از طریق ویسکانسین و میشیگان حمل میکند و سپس به کانادا بازمیگردد تا پالایشگاههای انتاریو را تامین کند و در نهایت مقداری از نفت خام به کبک منتقل میشود و به آمریکا، اهرم فشاری بر یک خط حمل و نقل کلیدی برای کانادا میدهد.
در مجموع، روابط نزدیک انرژی میان آمریکا و کانادا، نفت را به سلاحی قدرتمند، اما بالقوه خودویرانگر برای اتاوا نیز تبدیل میکند. مالیات یا محدودیت صادرات میتواند هزینههای پالایشگاههای آمریکا، به ویژه در غرب میانه را افزایش دهد، اما همچنین میتواند تولیدکنندگان کانادایی را برای یافتن خریدار به تکاپو بیندازد و قیمت نفت خام دریافتی آنها را کاهش دهد.