پس از ۹ روز محبوس شدن در تونل آبگرفته یک نیروگاه برقآبی در نپال، دو کارگر زنده پیدا شدند و نجات آنها امید به نجات سایر نیروهای گرفتار را افزایش داد. این رخداد در پی فاجعهای طبیعی که موجب آبگرفتگی و ریزش گسترده در منطقه شد، روی داد.
«سانجی شاه» و «کبیر ماهاراجان» روز جمعه از تونل نیروگاه برقآبی تریشولی ۳A در نپال به سلامت خارج شدند. این حادثه پس از فروریختن بخشهایی از یخچال طبیعی در کوهستانها باعث شکلگیری سیلی از گل، آب و آوار شد که خساراتی گسترده به ساختمانها، جادهها و پلهای مرز نپال و چین وارد کرد.
جزئیات عملیات نجات نشان میدهد تیمهای امدادی برای رسیدن به کارگران گرفتار، مجبور شدند از مواد منفجره برای شکستن سنگهای بزرگ استفاده کنند. آنها پس از پیشروی ۵۰ متر در تونلی که کاملاً از آب پر شده بود و ایجاد مسیر اضطراری، صدای ضعیف دو کارگر را شنیدند و آنها را خارج کردند.
آرنولد دیکس، مهندس و زمینشناس برجسته استرالیایی که مدیریت این عملیات را بر عهده داشت، موفقیت نجات این دو نفر را «پیروزی بشریت» خواند و اعلام کرد این رویداد نشانهای از احتمال زنده ماندن سایر کارگران گرفتار است. عملیات حفاری به سمت بخش بالایی نیروگاه ۱۱ طبقه برای نجات حدود ۴۰ کارگر دیگر همچنان در جریان است.
دیکس این عملیات را یکی از بزرگترین و پرخطرترین تلاشهای نجات در قرن بیستویکم توصیف کرد و نسبت به احتمال هجوم ناگهانی آب و خطر غرق شدن کارگران و امدادگران هشدار داد.
تا کنون سیلاب مرگبار منطقه مرزی نپال و تبت، دستکم هزار و ۲۹۴ کشته و بیش از پنج هزار مفقود بر جای گذاشته است. نیروهای امدادی بیش از ۲۷۰ نفر را از پروژههای برقآبی نجات دادهاند. همچنین صدها کارگر پروژههای عمرانی در حاشیه رودخانههای «بهوت کوشی» و «تریشولی» در میان مفقودشدگان قرار دارند.
ابعاد بینالمللی فاجعه کاملاً مشهود است. دولت چین مرگ ۳۱ نفر و مفقودی ۵۳۱ نفر را تأیید کرده که از این میان، ۲۶۱ تن از مفقودشدگان، اتباع خارجی و نیروهای کار پروژهها هستند. در نپال نیز ۵۸۳ نفر از مفقودشدگان اتباع خارجی میباشند.
برای تسریع عملیات جستوجو و نجات، ۳۸ متخصص استرالیایی به همراه تجهیزات پیشرفته پهپادی و تیمهای شناسایی قربانیان وارد کاتماندو شدهاند تا روند امدادرسانی را تسهیل کنند.
نجات «شاه» و «ماهاراجان» پس از ۹ روز قطع ارتباط، اثبات کرد که بقای نیروی کار حتی در جدیترین بحرانها ممکن است. این رخداد تأکید میکند که حفاظت از جان، ایمنی و حق حیات کارگران به ویژه در خطرناکترین محیطهای کاری باید در اولویت مسئولان و تیمهای امدادی قرار گیرد.
