به گزارش سایت طلا، قیمت نفت برنت دقایقی پیش با رشد بیش از ۲ درصد به ۱۰۷.۰۳ دلار و نفت خام وستتگزاس اینترمدیت ۲.۲۵ درصد افزایش به ۹۳.۹۲ دلار رسید.
محرک اصلی این رشد قیمت، حوادث در خاورمیانه بوده است؛ حملات گروه حوثی به فرودگاه بینالمللی ریاض که منجر به تلفات انسانی قابلتوجهی شد، در کنار گزارشهایی مبنی بر حمله به دو نفتکش در نزدیکی عمان و تنگه هرمز، نگرانیها را درباره اختلال در زنجیره تأمین انرژی خلیجفارس دوچندان کرده است. این در حالی است که صادرات نفت خلیجفارس تا سپتامبر توانسته بود به ۸۱ درصد سطوح پیش از جنگ بازگردد؛ دستاوردی که اکنون با مخاطرات امنیتی جدید تهدید میشود.
در واکنش به این تحولات، گلدمنساکس پیشبینی خود برای قیمت نفت برنت در ماه دسامبر را از ۸۵ دلار به ۹۰ دلار افزایش داد. این نهاد مالی برآورد کرده است که ریسکهای ژئوپلیتیک فعلی، بیش از ۲۰ دلار به قیمت هر بشکه نفت افزوده است.
سایه سنگین رکود تقاضا بر بازار
این رشد قیمت در شرایطی رخ میدهد که اوپک پیشبینی خود از رشد تقاضای جهانی نفت در سال جاری را به شدت کاهش داده است. هیثم الغیص، دبیرکل اوپک، روز دوشنبه اعلام کرد که این سازمان اکنون انتظار دارد تقاضای جهانی در سال ۲۰۲۶ تنها ۴۰۰ هزار بشکه در روز افزایش یابد؛ رقمی که نسبت به پیشبینی ۱.۴ میلیون بشکهای در ابتدای سال، نشاندهنده سقوطی معنادار در انتظارات اوپک است. البته آژانس بینالمللی انرژی در این زمینه بدبینتر است و پیشبینی میکند مصرف جهانی در سال ۲۰۲۶ با افت ۲.۵ میلیون بشکهای مواجه شود.
چالشهای سیاستهای ترامپ و وضعیت روسیه
در سوی دیگر بازار، تلاشهای دولت دونالد ترامپ برای مدیریت قیمت سوخت با چالشهای دیپلماتیک روبهرو است. اگرچه واشنگتن اعلام کرده بود روسیه توافق کرده تا بیش از ۳۰۰ هزار تن (حدود ۲.۲۵ میلیون بشکه) گازوئیل به بازار جهانی تزریق کند و محدودیتهای صادراتی خود را تا حدی بردارد، اما گزارشهای رسیده از مسکو و کییف، چشمانداز آتشبس انرژی میان این دو کشور را مبهم کرده است. ولادیمیر زلنسکی روز دوشنبه روسیه را به نقض توافقنامه توقف حملات به زیرساختهای انرژی متهم کرد که این خود نشاندهنده ناپایداری تلاشها برای آرامسازی بازار است.
در نهایت، در کنار التهابات خاورمیانه، بازار نفت نیمنگاهی نیز به خلیج مکزیک دارد؛ جایی که غولهای نفتی نظیر شل، شورون و بیپی، پس از فروکش کردن طوفان آیزایا، در حال آمادهسازی برای ازسرگیری تولیدات فراساحلی هستند؛ تحولی که میتواند اندکی از فشارها بر عرضه جهانی بکاهد، اما در مقایسه با ریسکهای امنیتی خلیجفارس، در حاشیه قرار گرفته است.
