با افزایش سن، ترکیب چربی‌های طبیعی سطح پوست به‌تدریج تغییر می‌کند و همین مسئله می‌تواند باعث ایجاد بویی متفاوت در بدن شود. برخلاف تصور رایج، این تغییر بو لزوماً نشانه رعایت نکردن بهداشت فردی نیست، بلکه بخشی از تغییرات طبیعی بدن در روند سالمندی محسوب می‌شود. یکی از ترکیبات مؤثر در این پدیده، ماده‌ای به نام «۲-نوننال» است که بر اثر اکسید شدن برخی اسیدهای چرب موجود در پوست تولید می‌شود. پژوهش‌ها نشان داده‌اند این ترکیب در افراد بالای ۴۰ سال بیشتر مشاهده می‌شود و ممکن است با افزایش سن، میزان آن نیز افزایش پیدا کند.
بوی ناشی از این تغییرات شیمیایی گاهی به شکل رایحه‌ای چرب، خاکی، علفی یا کهنه توصیف می‌شود. البته شدت و نوع این بو در همه افراد یکسان نیست و عواملی مانند ترکیب چربی پوست، فعالیت میکروب‌های طبیعی پوست، شرایط محیطی و حتی نوع لباس می‌توانند بر آن تأثیر بگذارند. نکته جالب اینکه برخلاف تصور عمومی، بوی بدن سالمندان الزاماً ناخوشایندتر از جوانان نیست. در یک پژوهش، شرکت‌کنندگان توانستند بوی افراد گروه‌های سنی مختلف را تشخیص دهند و حتی بوی سالمندان را ملایم‌تر و کمتر ناخوشایند از برخی گروه‌های سنی دیگر ارزیابی کردند.
شست‌وشوی منظم بدن، تعویض لباس‌ها، شستن ملحفه‌ها و تهویه مناسب محیط می‌تواند به کاهش تجمع این بو کمک کند، اما همیشه آن را به‌طور کامل از بین نمی‌برد؛ زیرا منشأ آن تنها عرق یا آلودگی نیست. در واقع، همان‌طور که پوست و مو با گذشت زمان تغییر می‌کنند، ترکیبات شیمیایی پوست نیز دگرگون می‌شوند.