p]:m-۰ [&_table:not(.price-tables)_td>p]:m-۰ print:[&_.table_res]:overflow-x-visible print:[&_table:not(.price-tables)_th]:min-w-۰ print:[&_table:not(.price-tables)_td]:min-w-۰″>
به نقل از اقتصادنیوز به نقل از ایسنا، نسخه اکتبر گزارش «چشم‌انداز اقتصادی جهان» صندوق بین‌المللی پول ( IMF)، به کاهش شدید رشد در اقتصادهایی اشاره دارد که بیشتر در معرض وقفه در تولید و حمل و نقل هیدروکربن هستند و کویت، قطر و بحرین با نرخ رشد منفی دو رقمی مواجه هستند.
این وخامت، یکی از ویژگی‌های اصلی شوک منطقه‌ای را برجسته می‌کند: قیمت‌های بالاتر انرژی جهانی، زمانی که تولیدکنندگان نمی‌توانند تولید را حفظ کنند یا صادرات را به مشتریان تحویل دهند، محافظت محدودی ارائه می‌دهند.
این آسیب همچنین فراتر از هیدروکربن‌ها است، زیرا تجارت ضعیف‌تر، هزینه‌های بالاتر و عدم قطعیت بر فعالیت‌های تجاری تاثیر می‌گذارد و تلاش‌ها برای تنوع‌بخشی به اقتصادهای خلیج فارس را پیچیده می‌کند.
تولیدکنندگان کوچک‌تر خلیج فارس با شدیدترین کاهش‌ها روبرو هستند
صندوق بین‌المللی پول پیش‌بینی می‌کند که اقتصاد کویت امسال، ۱۶.۷ درصد کوچک خواهد شد، در حالی که انتظار می‌رود قطر ۱۵.۶ درصد و بحرین ۱۱.۳ درصد کوچک شوند.
طبق گزارش اکتبر این وام دهنده، پیش‌بینی می‌شود اقتصاد کویت ۱۵.۶ درصد و اقتصاد بحرین ۱۱.۳ درصد کوچک شود.
پیش‌بینی می‌شود اقتصادهای عربستان سعودی و امارات متحده عربی نیز منقبض شوند اما با شدت کمتری نسبت به تولیدکنندگان کوچک‌تر خواهد بود که نشان‌دهنده تفاوت در ساختار اقتصادی و قرار گرفتن در معرض مسیرهای صادراتی مختل شده است.
پیش‌بینی می‌شود اقتصاد عربستان سعودی امسال ۳.۳ درصد کوچک شود، که نسبت به پیش‌بینی رشد ۱.۷ درصدی صندوق در ژوئیه، تغییر شدیدی را نشان می‌دهد. این تغییر نشان‌دهنده کاهش پنج واحد درصدی تنها طی مدت سه ماه است.
صندوق بین‌المللی پول انتظار دارد رشد عربستان سعودی در سال ۲۰۲۷ به ۷.۹ درصد بازگردد، در مقایسه با پیش‌بینی قبلی ۵.۵ درصدی این وام دهنده که نشان می‌دهد بخشی از فعالیت‌های از دست رفته در سال جاری می‌تواند با بهبود شرایط بازگردد.
پیش‌بینی می‌شود اقتصاد امارات متحده عربی در سال جاری، ۳.۹ درصد کوچک شود و سپس در سال آینده ۷.۷ درصد رشد کند.
عراق، خارج از شورای همکاری خلیج فارس با شش عضو، با رشد منفی پیش‌بینی شده ۱۶ درصدی روبرو است که نشان‌دهنده قرار گرفتن گسترده‌تر صادرکنندگان انرژی منطقه‌ای در معرض این اختلال است.
این ارقام، پیش‌بینی‌هایی برای تولید واقعی اقتصادی سالانه هستند، نه نتایج تایید شده برای کل سال، و همچنان به روند درگیری و احیای تجارت حساس هستند.
چشم‌انداز با تداوم اختلال، بدتر می‌شود
پیش‌بینی‌های جدید نشان‌دهنده وخامت قابل توجه نسبت به ارزیابی بهار صندوق بین‌المللی پول است.
در ماه آوریل، این صندوق همچنان رشد ۲ درصدی را برای کل اقتصاد شورای همکاری خلیج فارس در سال ۲۰۲۶ پیش‌بینی کرده بود. پیش‌بینی‌های کشوری شامل انقباض ۸.۶ درصدی برای قطر، ۰.۶ درصدی برای کویت و ۰.۵ درصدی برای بحرین بود.
در گزارش چشم‌انداز قبلی، یک درگیری نسبتا کوتاه‌مدت فرض شده بود که در آن تجارت از سر گرفته می‌شود و تولید تا اواسط سال به حالت عادی برمی‌گردد.
بنابراین، تداوم اختلال، فرض اصلی پشت پیش‌بینی‌های قبلی را تضعیف کرده و اقتصادها را در معرض دوره طولانی‌تری از کاهش تولید و اختلال در لجستیک قرار داده است.
قیمت‌های بالاتر نمی‌توانند جایگزین تولید از دست رفته شوند
کریستالینا جورجیوا، رئیس صندوق بین‌المللی پول، در اول اکتبر به وزرای دارایی و روسای بانک‌های مرکزی کشورهای خلیج فارس هشدار داد که انتظار می‌رود اقتصاد منطقه‌ای با کاهش شدید تولید هیدروکربن و کند شدن رشد در خارج از این بخش، کوچک شود.
او بسته شدن تنگه هرمز، اختلال در دریای سرخ و آسیب به تاسیسات انرژی را به عنوان محدودیت‌هایی بر صادرات و ظرفیت تولید معرفی کرد.
او گفت که کاهش تجارت، اعتماد ضعیف‌تر به کسب‌وکارها و افزایش قیمت کالاهای اساسی نیز فعالیت‌های غیرهیدروکربنی را محدود می‌کند.
برای تولیدکنندگان انرژی، تمایز بین قیمت‌ها و حجم‌ها بسیار مهم است. قیمت بالاتر هر بشکه می‌تواند از درآمد حاصل از نفتی که فروخته می‌شود پشتیبانی کند، اما بشکه‌هایی را که نمی‌توان تولید یا ارسال کرد، بازیابی نمی‌کند.
تولید ناخالص داخلی واقعی، تولید را پس از محاسبه تغییرات قیمت اندازه‌گیری می‌کند. در نتیجه، افزایش قیمت صادرات به طور خودکار مانع از انقباض اقتصاد در هنگام کاهش تولید فیزیکی نمی‌شود.
این همچنین به توضیح این موضوع کمک می‌کند که چرا یک شوک انرژی می‌تواند همزمان هزینه‌های واردات را در جاهای دیگر افزایش دهد و فعالیت اقتصادی را در کشورهای تامین‌کننده آن کالاها کاهش دهد.
بهبود قوی همه ضررها را جبران نمی‌کند
پیش‌بینی‌های صندوق بین‌المللی پول، بهبودهای قابل توجهی را در چندین اقتصاد آسیب‌دیده در سال آینده با عادی شدن تولید، صادرات و لجستیک پیش‌بینی می‌کند.
پیش‌بینی می‌شود که قطر در سال ۲۰۲۷ رشدی ۱۸.۸ درصدی، کویت رشدی ۱۷.۱ درصدی و بحرین رشدی ۱۳.۹ درصدی را تجربه کنند. همچنین انتظار می‌رود منطقه وسیع‌تر خاورمیانه و آسیای مرکزی، پس از انقباض ۰.۳ درصدی در سال جاری، رشدی ۶.۳ درصدی داشته باشد.
با این حال، این جهش‌های درصدی بزرگ، تا حدی ناشی از سطح پایین‌تر مبنا هستند که در پی انقباض‌های امسال ایجاد شده است.
اعمال تغییرات سالانه پیش‌بینی شده، این تمایز را نشان می‌دهد. تولید کویت از شاخص ۱۰۰ در سال ۲۰۲۵، به ۸۳.۳ در سال ۲۰۲۶ کاهش می‌یابد، سپس در سال ۲۰۲۷ به تقریبا ۹۷.۵ بهبود می‌یابد. بنابراین، با وجود رشد دو رقمی، حدود ۲.۵ درصد کمتر از سطح ۲۰۲۵ خود باقی خواهد ماند.
انقباض و بهبود پیش‌بینی شده اقتصاد قطر، تولید را تقریبا به سطح ۲۰۲۵ خود بازمی‌گرداند. هیچ‌کدام از محاسبات، تولید اضافی را که ممکن بود در صورت عدم وقوع اختلال رخ دهد، در نظر نمی‌گیرند.
ضربات مالی و لجستیک، انعطاف‌پذیری را شکل می‌دهند
جورجیوا گفت اقدامات دولت و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های انرژی و لجستیک، از جمله از طریق تغییر مسیر منابع و حمایت از شرکت‌ها و بانک‌ها، به مهار پیامدهای گسترده‌تر کمک کرده است.
او با این وجود تاکید کرد که ضربات مالی نمی‌توانند جایگزین انعطاف‌پذیری فیزیکی در برابر شوک‌های تجاری شوند.
توصیه‌های سیاستی صندوق، حمایت موقت و هدفمند در صورت لزوم را ایجاب می‌کند، ضمن اینکه از محرک‌های گسترده در مواقعی که محدودیت اصلی، عرضه را مختل می‌کند، اجتناب می‌شود.
بر اساس گزارش خبرگزاری آناتولی، با عادی شدن شرایط، صندوق توصیه می‌کند که ضربه‌گیرهای مالی بازسازی شوند و سرمایه‌گذاری در تنوع‌بخشی و امنیت اقتصادی حفظ شود.