همشهری آنلاین: این جعبه کوچک که از یک قطعه مقوا ساخته می‌شود و به شکل ذوزنقه‌ای تا می‌خورد، امروزه یکی از شناخته‌شده‌ترین نمادهای غذای آماده در آمریکاست اما خاستگاه آن به سال۱۸۹۴ بازمی‌گردد؛ زمانی که مخترعی به نام فردریک ویکس ویلکاکس طرحی برای جعبه‌ای کاغذی ویژه حمل صدف دریایی ثبت کرد. طراحی هوشمندانه این ظرف به‌گونه‌ای بود که هم استحکام کافی داشت و هم از نشت محتویات مایع جلوگیری می‌کرد.
بیشتر بخوانید:
زنی ۱۱۷ساله که همچنان می‌خندد
در همین دوران، مهاجران چینی که از اواسط قرن نوزدهم برای کار در معادن طلا و ساخت راه‌آهن به آمریکا آمده بودند، به‌تدریج محله‌های چینی‌نشین و رستوران‌های خود را در شهرهای مختلف ایجاد کردند. این رستوران‌ها زمینه شکل‌گیری نسخه آمریکایی غذاهای چینی را فراهم ساختند.
پس از پایان جنگ جهانی دوم، محبوبیت غذاهای چینی در آمریکا به‌طور چشمگیری افزایش یافت. منوی رستوران‌های چینی از چند غذای محدود فراتر رفتند و به گزینه‌ای ارزان، در دسترس و مناسب برای خانواده‌های آمریکایی تبدیل شدند. در همین دوره، فرهنگ غذای بیرون‌بر نیز رونق گرفت و نیاز به بسته‌بندی‌های کاربردی بیشتر شد.
در دهه۱۹۷۰، شرکت‌های تولیدکننده بسته‌بندی برای تأکید بر هویت ظاهراً «چینی» این جعبه‌ها، تصویر پاگوداهای شرق آسیا یا همان بناهای مذهبی چند طبقه را روی آنها چاپ کردند؛ تصویری که بعدها به بخشی جدایی‌ناپذیر از این محصول تبدیل شد.
امروزه اگرچه انواع مختلفی از بسته‌بندی‌های غذا در بازار وجود دارد و این جعبه‌ها برای غذاهای گوناگون از فرهنگ‌های مختلف استفاده می‌شوند، اما همچنان جایگاه نمادین خود را حفظ کرده‌اند.