به نقل از خبرنگار مهر، طاهر عبدالحی، مدیرعامل هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران، امروز (دوشنبه، ۲۷ مهر) در نشست خبری با اشاره به تفاوت شرایط فعالیت ایران‌ایر در دهه‌های گذشته و وضعیت کنونی صنعت هوانوردی کشور، اظهار کرد: در سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۵، هواپیماهای بوئینگ ۷۰۷، ۷۲۷، ۷۳۷ و ۷۴۷ در اختیار داشتیم و پس از آن نیز هواپیماهای ایرباس ۳۰۰ به ناوگان اضافه شدند. در آن مقطع، با توجه به نبود رقبای داخلی و شرایط متفاوت فعالیت در صنعت هوانوردی، امکان انجام برخی اقدامات فراهم بود که امروز با شرایط و ظرفیت‌های موجود، نمی‌توان همان انتظارات را داشت.
وی افزود: در آن زمان، شرکت‌های هواپیمایی قطر، امارات، فلای‌ایجین، پگاسوس و ترکیش به شکل امروزی در بازار رقابت حضور نداشتند و ایران‌ایر عملاً با هواپیماهای خود فعالیت می‌کرد. در چنین شرایطی، انجام پروازها ساده‌تر بود؛ اما امروز حدود ۳۵ شرکت هواپیمایی در کشور وجود دارد که به‌نظر می‌رسد نزدیک به ۳۰ شرکت از آن‌ها فعال هستند. بنابراین، مقایسه شرایط گذشته با وضعیت کنونی صنعت هوانوردی باید با در نظر گرفتن تفاوت ظرفیت‌ها، موانع و شرایط عملیاتی انجام شود.
مدیرعامل هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران ادامه داد: شرکتی که در گذشته به نقاط مختلف شرق آسیا، قاره آمریکا و سراسر اروپا پرواز داشت، در آن مقطع از نظر تعداد نیروی انسانی و هواپیما نیز تناسب بیشتری برخوردار بود. یکی از مشکلات اساسی امروز ما، همین موضوع است. در گذشته، بخش قابل‌توجهی از پروازهای ما با سایکل‌های عملیاتی بالا انجام می‌شد، با تحریم مواجه نبودیم و بسیاری از موانعی که اکنون وجود دارد، پیش روی ما قرار نداشت.
وی بیان کرد: ایران‌ایر تا دو یا سه دهه پیش نیز به‌تنهایی در بسیاری از مسیرها فعالیت می‌کرد و به مقاصدی مانند سئول، پکن، بمبئی، توکیو، داکا و بانکوک پرواز داشت. در کنار این مسیرها، برخی پروازها نیز به‌صورت تکلیفی انجام می‌شد. برای مثال، پرواز توکیو را انجام می‌دادیم و در برخی موارد، فارغ از اینکه این تصمیم از نظر اقتصادی درست بود یا نادرست، هدف از انجام پرواز، حفظ پارامترها و روابط دیپلماتیک بود.
عبدالحی یادآور شد: در ابتدا، نسبت درآمد و هزینه برخی از این پروازها به‌طور شفاف نشان داده نمی‌شد، زیرا درآمد آن‌ها به‌مراتب بیشتر از هزینه‌هایشان بود. باید مدیریت می‌کردیم تا از این درآمد مازاد برای توسعه فعالیت‌های شرکت استفاده کنیم، اما این اتفاق نیفتاد. در آن زمان، بسیاری از این موانع به چشم نمی‌آمد؛ موضوعی که بارها درباره آن صحبت کرده‌ام.
وی تصریح کرد: زمانی که یک شرکت از نظر مالی در وضعیت مناسبی قرار دارد، مشکلات و موانع کمتر خود را نشان می‌دهند، اما وقتی این شرایط تضعیف می‌شود، مشکلات داخلی نیز بیشتر نمایان می‌شوند. ایران‌ایر از نظر فنی و علمی در سطح بالایی قرار داشت و تنها ایرلاینی بود که می‌توانست مجوز تی‌سی‌او (TCO) را دریافت کند و ممیزی‌های مربوط به ورود به اروپا را پشت سر بگذارد.
مدیرعامل هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران ادامه داد: ما از شمالی‌ترین نقاط اروپا، از جمله استکهلم، تا آمستردام، کپنهاگ، پاریس، فرانکفورت، هامبورگ، میلان، رم، وین، آتن و مادرید پرواز داشتیم. همچنین برای انجام عملیات سوخت‌گیری و تأمین سوخت، به کشورهایی مانند مجارستان، اوکراین، اسلوونی، بلاروس و صربستان نیز پرواز می‌کردیم.
وی تاکید کرد: مشکلات ما به‌تدریج در همین مسیرها مشخص شد. در گذشته به اروپا پرواز می‌کردیم و با مشکل جدی مواجه نبودیم، اما اکنون حتی برای دریافت خدمات فرودگاهی نیز با محدودیت‌هایی روبه‌رو می‌شویم. بخشی از اشکال به امثال من بازمی‌گردد که این مشکلات را به‌اندازه کافی منعکس نمی‌کردیم، درحالی‌که برای عبور از آن‌ها تلاش می‌کردیم و اجازه نمی‌دادیم فعالیت‌های شرکت متوقف شود.
عبدالحی گفت: در آن مقطع، ایران‌ایر را از حالت جزیره‌ای خارج کرده بودیم و امکان پرواز به اروپا را به‌راحتی داشتیم. طی دو تا سه دهه گذشته، مشکلاتی مانند خودداری از ارائه خدمات فرودگاهی، قطع پروازها یا حتی ممانعت از فروش بلیت در مقاطع مختلف وجود داشت، اما این مسائل را به‌صورت دقیق منعکس نمی‌کردیم و با استفاده از راهکارهای مختلف، تلاش می‌کردیم از موانع ناشی از تحریم عبور کنیم. در آن زمان، این مشکلات به‌تدریج ایجاد شده بودند و ما همچنان به فعالیت و انجام پروازها ادامه می‌دادیم؛ اشتباه ما این بود که این مسائل را به‌درستی منعکس نمی‌کردیم.
وی افزد: به‌تدریج، با کاهش تعداد هواپیماها و بروز مشکلات مالی، توان عملیاتی شرکت نیز کاهش یافت. بارها اعلام کرده‌ام که در مقاطعی بیش از ۴۰ فروند هواپیما در اختیار داشتیم. اکنون نیز اعلام می‌کنم که اگر سه فروند هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ در اختیار داشته باشم، این شرکت دیگر با مشکل مشابهی مواجه نخواهد بود. با همین سه فروند هواپیما می‌توانم دست‌کم نیروی انسانی فعلی را مدیریت کنم؛ حتی اگر با مازاد نیروی انسانی نیز مواجه باشم.
بازار پردرآمد شرق آسیا را به دلیل محدودیت‌های پروازی از دست دادیم
مدیرعامل هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران ادامه داد: در گذشته هفت تا هشت فروند بوئینگ ۷۴۷، تعداد ۱۷ فروند فوکر و همچنین هواپیماهای ایرباس ۳۰۰، ۳۰۰-۶۰۰ و ۳۱۰، توپولف ۱۵۴ و بوئینگ‌های ۷۲۷، ۷۰۷، ۷۳۷ و ۷۴۷ را در اختیار داشتیم. قطعات این هواپیماها نیز تأمین می‌شد، اما به‌تدریج با افزایش سایکل عملیاتی هواپیماها، قطعات در دسترس کاهش یافت و محدودیت‌های جدیدی ایجاد شد.
وی یادآور شد: به‌تدریج، محدودیت‌هایی مانند خودداری از تأمین سوخت در اروپا اعمال شد و تعداد هواپیماهای قابل‌استفاده نیز کاهش پیدا کرد. در نتیجه، دیگر امکان پوشش تمام مسیرهای پروازی وجود نداشت. در ادامه، به ما اعلام شد که به دو مسیر پروازی در شرق آسیا نرویم، عملاً از بخشی از بازار پردرآمد شرق آسیا فاصله گرفتیم تا بتوانیم منویات کشور و نظام را حفظ کنیم.
تکمیل می‌شود…