«بهروزی» بازنشسته نیروگاه حرارتی تبریز، در گفتگو با خبرنگار ایلنا، در ارتباط با مشکلات درمان بازنشستگان نیروگاهی کشور گفت: «ما بهترین سالهای عمر، جوانی و سلامت خود را در گرمای سوزان نیروگاهها و پای توربینهای پرصدا سپری کردیم تا چراغی در این سرزمین خاموش نشود. ما امروز، نه به عنوان طلبکار، بلکه به عنوان کهنهسربازانِ عرصهی تولید برق، با دلی سرشار از نگرانی روزگار میگذرانیم.»
او افزود: «متأسفانه مدتی است که تغییراتِ در تصمیمات مربوط به بیمه تکمیلی، کاملاً بر خلاف رویه سایر شرکتهای تابعه وابسته وزارت نیرو، کامِ بازنشستگان این صنعت را تلخ کرده است. جایگزینی «پرداخت درصدی» به جای «کمکهزینه کامل»، برای بسیاری از ما که در این سن و سال با کولهباری از بیماریهای ناشی از سالها کار در محیطهای سخت و صنعتی دست و پنجه نرم میکنیم، عملاً به معنای محرومیت از درمان است. تصور کنید پدری که سالها عمرش را وقفِ روشنایی خانههای مردم کرده، امروز در پیچوخم هزینههای کمرشکن درمان، تنها رها شود. این «تبعیض» میان ما و همکارانمان در سایر شرکتهای تابعه و وابسته وزارت نیرو همچون توانیر و آب و فاضلاب، دردی است که بیش از بیماری، روحمان را میآزارد. آیا شایسته است که در این دورانِ نیاز و خستگی، پاداشِ عمرِ پربرکتِ این عزیزان، دغدغه برای تأمین دارو و درمان باشد؟»
بهروزی با بیان اینکه ما پیش از این بارها از مسیرهای محترمانهی اداری تلاش کردیم تا صدایمان شنیده شود؛ حتی اخیرا کانونهای نیروگاهی طی مکاتبهای با مدیر عامل و معاونین شرکت مادر تخصصی تولید برق حرارتی خواهان تسریع در ابلاغ بخشنامه شدهاند، اما متأسفانه سکوتِ مسئولان این شرکت، بر ناامیدی ما افزود؛ گفت: «ما نمیتوانیم در برابر این بیمهری سکوت کنیم. ناچاریم برای احقاقِ حقوقِ بدیهیِ همکارانمان و برای بازگرداندن آرامش به سفرههای خالی از سلامتمان، از تمام ظرفیتهای قانونی و رسانهای استفاده کنیم.»
عضو هیات مدیره کانون بازنشستگان نیروگاهی کشور تاکید کرد: «از مسئولین تقاضا داریم با نگاهی مسئولانه، مرهمی بر این زخمها بگذارند و اجازه ندهند نام نیکی که از پیشکسوتان صنعت برق به یادگار مانده، با این بیتوجهیها خدشهدار شود.»