ارز، نرخ بهره و تورم سه متغیر کلیدی در اقتصاد است که این سه عامل مثل چرخ‌دهنده‌هایی به‌هم پیوسته عمل می‌کنند. در این مطلب، تلاش می‌کنیم نقش هرکدام از این متغیرها و ارتباطشان با یکدیگر را بررسی کنیم.

افزایش ۸۵ درصدی تورم تولیدکننده در بخش کشاورزی طی پاییز ۱۴۰۴، سیگنالی جدی برای رشد قیمت کالاهای خوراکی است؛ موضوعی که می‌تواند در آستانه ماه‌های ابتدایی سال آینده فشار بیشتری بر معیشت خانوارها وارد کند.

در حالی که بودجه ۱۴۰۵ از تداوم ارز ترجیحی دارو و افزایش منابع وزارت بهداشت حکایت دارد، اعلام افزایش ۲۴ تا ۴۲ درصدی نرخ برخی محصولات دارویی، نگرانی تازه‌ای ایجاد کرده است.

سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای اعلام کرد که از هفته آینده قیمت بلیت قطار در مسیر‌های داخلی به‌طور میانگین ۲۵ درصد افزایش می‌یابد.

گزارش مرکز آمار نشان می‌دهد تورم نقطه به نقطه تولید کننده در فصل پاییز به ۵۳.۷ درصد رسید.

اقتصاد ایران نه تنها در شاخص‌های اقتصادی گرفتار رکود است، بلکه در یک چرخه‌ تکراری معیوب روانی-سیاسی گرفتار شده است.

در حالی که ایران تا سال ۲۰۱۰ حدود نیمی از بازار جهانی پسته را در اختیار داشت، اکنون سهم آن به کمتر از ۳۰ درصد رسیده و آمریکا با اتکا به کشاورزی صنعتی و فناوری‌های نوین، به بازیگر اول این بازار تبدیل شده است. نوسان تولید، ضعف در برندسازی و فشارهای تجاری، مهم‌ترین عوامل عقب‌نشینی ایران عنوان می‌شود.

اقتصاددانان می‌گویند تراستی‌ها به چالش بزرگی تبدیل شده‌اند که دولت و مجموعه نظام باید آن را مدیریت و پاسخگویی را الزامی کنند.

تقاضای ارز روزانه در بازار تجاری از ۶۰۰ میلیون دلار به کمتر از ۲۰۰ میلیون دلار کاهش و حجم عرضه از زیر ۱۰۰ میلیون دلار به حدود ۲۰۰ میلیون دلار رسید.

افزایش ۱۰۰ درصدی دستمزد هم شکاف معیشتی کارگران را پر نمی‌کند؛ کارت‌های اعتباری هدفمند می‌تواند راهگشا باشد.