به گزارش خبرکده محمد علی مهتدی کارشناس روابط بین الملل در روزنامه اعتماد نوشت: تحرکات نظامی و سیاسی آمریکا در خلیج فارس و حمله به مواضعی در جزیره سیریک به بهانه های وهمی و نیز اقدامات تجاوزکارانه ارتش صهیونیستی در لبنان نشان می دهد که دشمن هرگز حسن نیت نداشته و از تفاهم ۶۰ روزه صرفا برای نفس تازه کردن و بازسازی امکانات نظامی خویش استفاده می کند.
البته این بدان معنی نیست که ایران پس از امضای تفاهمنامه و انجام مذاکرات در سوئیس، فارغ البال شده باشد. ما دوبار در حین مذاکرات مورد حمله دشمن قرار گرفته ایم و مسئولان و سخنگویان و خود اعضای تیم مذاکره کننده بارها تاکید کرده اند هیچ اعتمادی به دشمن ندارند و هدف از مذاکرات تبدیل پیروزی های میدانی به دستاوردهای سیاسی و اقتصادی و احقاق حقوق ملت و اتمام حجت برای ناظران و افکار عمومی است، وگرنه نیروهای مسلح جمهوری اسلامی در هرحال در آمادگی کامل هستند تا با هرگونه بدعهدی دشمن به مقابله برخیزند.
در لبنان، علاوه بر ادامه عملیات تجاوزکارانه ارتش صهیونیستی مانند منفجرکردن خانه ها و کشتن افراد در جاده ها و خیابانها و بمباران شهرها و روستاها و بطور خلاصه عدم تقید به آتش بس های مکرر، اعلام توافق دولت لبنان با رژیم صهیونیستی در مذاکرات واشنگتن پیرامون یک چهارچوب کار مشترک، اوضاع را به شدت بحرانی کرده است. هرچند هدف اعلام شده دولت لبنان از این مذاکرات، واداشتن ارتش اشغالگر به عقب نشینی از خاک لبنان بوده، اما در متن توافق چندین بار تکرار شده که عقب نشینی از لبنان منوط به سلاح در دست دولت یعنی خلع سلاح مقاومت است. در واقع این یک شرط تعجیزی برای ماندگارشدن اشغالگری در لبنان است و از آنجا که خلع سلاح مقاومت غیرممکن است، هیچ عقب نشینی از سوی رژیم صورت نخواهد گرفت.
همچنین در متن این چهارچوب بارها جمله «دو کشور دارای حاکمیت» تکرار شده؛ یعنی اینکه دولت لبنان با زیرپاگذاشتن قانون اساسی و میثاق ملی، اسرائیل را به رسمیت شناخته و امتیازات زیادی به آن داده است بدون اینکه در ازای آن، چیزی عایدش شده باشد. بر عکس، این چهارچوب می تواند پروژه ای برای برهم زدن وحدت ملی و بروز یک جنگ داخلی و فروپاشی ارتش لبنان به عنوان نماد وحدت ملی باشد.
حزب الله اعلام کرده که این توافق را به رسمیت نمی شناسد و به مقاومت علیه نیروهای اشغالگر ادامه می دهد. بسیاری از شخصیت های دانشگاهی، سیاسی و فرهنگی نیز علیه این چهارچوب موضع گرفته و آن را ذلت بار خوانده اند. تجمع عظیم مردمی در مراسم عاشورا در حومه بیروت نشان داد که باوجود فشارهای مختلف، مقاومت همچنان پایگاه بزرگ مردمی خود را حفظ کرده است. شب هنگام نیز هزاران نفر از طرفداران مقاومت به عنوان اعتراض به خیابان ها ریختند و تا نزدیک کاخ نخست وزیری و فرودگاه بیروت پیش رفتند و در پاره ای نقاط درگیری های خشونت آمیزی نیز بین آنها و نیروهای ارتش لبنان روی داد.
و اما در ایران، علاوه بر تحرکات گسترده نظامی آمریکا در خلیج فارس شامل آمادهای لجستیک وتمرکز هواپیماهای سوخت رسان و حمله به جزیره سیریک که ممکن است نشان از آماده شدن برای دست زدن به یک جنگ احتمالی در آینده باشد، تحرکات مشکوکی از سوی شبکه و جریان نفوذ مشاهده شد که وحدت ملی واحساسات مردم حاضر در تجمعات شبانه در میدان ها را نشانه گرفته بود.
بیشترین حمله متوجه تیم مذاکره کننده و شخص رئیس جمهوری و رئیس مجلس شورای اسلامی و وزارت امور خارجه بود. این در حالیست که بارها تاکید شده که تصمیمات در شورای عالی امنیت ملی با حضور همه قوا و نهادهای مختلف نظامی و امنیتی گرفته می شود و فقط با مجوز رهبر معظم انقلاب به مورد اجرا در می آید.
به عنوان نمونه، برخی با شگردهای پلید، هذیان های دونالد ترامپ را همچون تفاهم های مورد پذیرش دولت قرار دادند و اگر ترامپ گفته بود پول بلوکه شده ایران را به کشاورزان آمریکایی می دهد تا گندم به ایران بفروشند، شخص معلوم الحالی نوشت: «عمر سعد از گندم ری نخورد و شما هم از گندم واشنگتن نخواهید خورد.» همین نوشته را در تجمعات شبانه هم بردند و از آن عکس گرفتند و عکس را نیز در مقیاس گسترده ای پخش کردند تا چنین تصور شود که این حرف مردم است.
در حالیکه رئیس مجلس این را تکذیب و تاکید کرده بود که چنین تصمیمی اصلا وجود ندارد. نمونه دیگر ادعای یک مسئول آمریکایی مبنی بر وجود خط تماس مستقیم بین آمریکا و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است. در حالیکه سپاه این ادعا را به شدت تکذیب کرد، برخی افراد آن را پیراهن عثمان کردند و فریاد خیانت به خون شهیدان سر دادند.
به هر حال، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی که با مشکلات و بحران های فراوانی در داخل خود رویروست وجنگ افروزی مداوم را ضامن بقای خود می داند، گفته است: «ما در اوج جنگ منطقه ای هستیم و هنوز وظایفی داریم که باید در ایران انجام دهیم.» واضح است که دشمن باوجود ضربات سختی که خورده است هنوز شکست خود و پیروزی ایران را نمی پذیرد و به اعتقاد برخی تحلیلگران منطقه ای، تنها وقوع یک جنگ سرنوشت ساز می تواند آنها را وادار به پذیرش شکست و اذعان به پیروزی ایران نماید.
۱۷۳۰۲