به گزارش خبرگزاری خبرکده، محمدرضا اخضریان کاشانی، عضو هیأت علمی دانشگاه تهران، به بازخوانی اندیشههای امام خمینی و نسبت آن با شرایط کنونی کشور پرداخت و تأکید کرد که جنگهای اخیر را نباید صرفاً در قالب یک درگیری نظامی تحلیل کرد.
به روایت جماران، وی با بیان اینکه «جنگ اخیر، یک پروژه سیاسی-تمدنی است که از سال ۵۷ آغاز و اکنون پس از حدود نیمقرن، وارد مرحلهای تازه شده و ادامه هم دارد»، گفت: «جنگ رمضان صرفا در چهارچوب مفاهیم امنیتی قابل فهم نیست» و برای درک آن باید به تقابل دو نظم سیاسی رقیب در سطح جهانی توجه کرد.
اخضریان با اشاره به نگاه امام خمینی به مناسبات بینالمللی افزود: «در دستگاه نظری امام، آمریکا یک کشور نیست، بلکه نماد یک نظم هژمونیک جهانی است که امام از آن به عنوان استکبار یاد میکند.» به گفته او، آنچه از ابتدای انقلاب تاکنون میان ایران و آمریکا جریان داشته، «یک بحران همزیستی بین دو نظم رقیب» بوده است.
این عضو هیأت علمی دانشگاه تهران در بخش دیگری از سخنان خود به نسبت اندیشه امام خمینی و رهبر جمهوری اسلامی پرداخت و گفت که این نسبت صرفاً در قالب «استمرار» قابل توضیح نیست. وی توضیح داد که در سطح مبانی، تداوم آشکاری میان دو دیدگاه وجود دارد، اما در سطح مفاهیم و نظریهپردازی، بازتفسیر و توسعه مفاهیم متناسب با شرایط جدید نیز صورت گرفته است.
اخضریان با اشاره به سیاست خارجی جمهوری اسلامی تصریح کرد: «اگر ما در سطح ارزشها بسنجیم؛ بله همچنان همان سیاست خارجی مد نظر امام در جریان است. اما اگر بخواهیم در سطح روشها ارزیابی کنیم؛ خیر، متفاوت از اندیشه امام در بعد سیاست خارجی عمل کردهایم.»
او همچنین با رد برخی برداشتها از دیدگاه امام درباره ارتباط با جهان گفت: «یکی از سوءتعبیرها نسبت به اندیشه امام، این است که ما طوری ایشان را معرفی کردهایم که گویی امام مخالف ارتباط با دنیاست و رویکرد تقابل با جهان را دنبال میکند.»
اخضریان تأکید کرد:«امام نه مخالف تعامل بود و نه موافق انزوا. مخالفت حضرت امام با سلطه و وابستگی بود، نه ارتباط. لذا از نظر امام، تعامل بدون سلطهپذیری بسیار مطلوب و ارزشمند است.»
وی در ادامه با اشاره به تحولات پس از جنگ اخیر، بر لزوم بازتعریف نقش دولت در ایران تأکید کرد و گفت: «مهمترین تحول لازم در این زمینه، این است که دولت از مفهوم “امنیت” به مفهوم واقعی خود “دولت” تغییر پیدا کند.»
این استاد دانشگاه تهران با اشاره به تغییر انتظارات جامعه افزود: «اکنون مشروعیت کارکردی، مهم است» و بخش بزرگی از جامعه عملکرد نظام را نه بر اساس توان نظامی یا امنیتی، بلکه بر پایه کیفیت حکمرانی، کارایی اقتصادی، عدالت اجتماعی و توان بازسازی کشور ارزیابی میکند.
او در پایان تأکید کرد که در دوران پس از جنگ، مهمترین مطالبه جامعه از حاکمیت، تمرکز بر بهبود حکمرانی و پاسخگویی به مطالبات معیشتی و اقتصادی مردم است و «بازگشت به دولت، مهمترین موضوعی است که باید مورد توجه دولت قرار گیرد.»
۳۱۲۱۶