توافق جدید نفتی میان آمریکا و ونزوئلا در حال ترسیم نقشهای تازه برای صنعت انرژی این کشور است. این قرارداد بخشی از پروژههای نفتی پیشتر تحت مدیریت شرکتهای چینی و روسی را به شرکتی تحت حمایت آمریکا واگذار میکند.
دو مقام آمریکایی به رویترز اعلام کردهاند شرکت North American Blue Energy Partners قرار است مدیریت تعدادی از میادین نفتی ونزوئلا که پیشتر توسط شرکتهای چینی و روسی اداره میشدند، بر عهده بگیرد. این واگذاری بخشی از توافق گستردهتر واشنگتن و کاراکاس برای افزایش تولید نفت ونزوئلا محسوب میشود.
مدیریت ۱۷ پروژه نفتی توسط شرکت آمریکایی
براساس جزئیات منتشر شده، شرکت North American Blue Energy Partners مدیریت ۱۷ پروژه نفتی را در دست خواهد داشت. دولت ونزوئلا به تازگی قرارداد مربوط به ۱۴ پروژه از این مجموعه را تضمین کرده است.
از این ۱۴ پروژه، پنج پروژه پیشتر توسط شرکتهای چینی اداره میشدند و حداقل یک پروژه سابقه فعالیت شرکت روسی دارد. همچنین دو پروژه در اختیار شرکت چینی China Concord Resources بوده که آمریکا در سال ۲۰۱۹ آن را به دلیل ارتباطات با ایران تحریم کرده بود.
بدین ترتیب، توافق جدید تنها محدود به قرارداد افزایش تولید نفت نیست و میتواند تغییر قابل توجهی در توازن نفوذ خارجی در صنعت انرژی ونزوئلا ایجاد کند.
هدف تولید روزانه ۱.۵ میلیون بشکه نفت
میادین نفتی موضوع توافق در کمربند نفتخیز اورینوکو و دریاچه ماراکایبو واقع شدهاند. مقامهای ونزوئلایی اعلام کردهاند این پروژهها ظرفیت افزایش تولید تا حدود ۱.۵ میلیون بشکه در روز را دارند که در صورت تحقق، تولید فعلی نفت ونزوئلا را بیش از دو برابر میکند.
افزایش تولید اهمیت زیادی برای ونزوئلا دارد زیرا زیرساختهای نفتی این کشور طی سالهای اخیر با کاهش سرمایهگذاری، تحریمها و مشکلات عملیاتی مواجه بودهاند.
سهم آمریکا در ساختار توافق نفتی
ابعاد توافق فراتر از واگذاری مدیریت میادین نفتی است. بر اساس جزئیات منتشر شده، دولت آمریکا ۳۵ درصد از شرکت مادر North American Blue Energy Partners را خواهد داشت.
علاوه بر این، آمریکا به ۲۰ درصد از تولید شرکت با قیمت تمامشده دسترسی خواهد داشت و برای خرید بخش عمده تولید باقیمانده نیز حق تقدم خواهد داشت. این ساختار به واشنگتن امکان میدهد نقش مستقیمی در یکی از بزرگترین منابع نفتی جهان ایفا کند که از منظر امنیت انرژی آمریکا اهمیت ویژه دارد.
کاهش نفوذ چین و روسیه در صنعت نفت ونزوئلا
از پیامدهای مهم توافق، کاهش نقش شرکتهای روسی و چینی در بخشی از صنعت نفت ونزوئلاست. چین طی سالهای گذشته یکی از شرکای مهم نفتی و اقتصادی ونزوئلا بوده و شرکتهای چینی در پروژههای نفتی این کشور فعال بودهاند. روسیه هم از طریق شرکتهای انرژی خود حضور داشته است.
اکنون انتقال بخشی از این پروژهها به شرکت مورد حمایت آمریکا نشانهای از تغییر سیاست انرژی کاراکاس و افزایش نفوذ واشنگتن در صنعت نفت ونزوئلا به شمار میرود.
قرارداد ۲۵ ساله برای توسعه میادین نفتی
دولت ونزوئلا اعلام کرده این توافق دوجانبه یک برنامه ۲۵ ساله برای توسعه ۱۷ میدان نفتی است و هدف آن افزایش تولید به بیش از ۱.۵ میلیون بشکه در روز است. در مقابل، دولت آمریکا این توافق را بخشی از برنامه گستردهتری برای بازسازی صنعت نفت ونزوئلا و جذب سرمایهگذاری خارجی معرفی کرده است.
مقامهای آمریکایی برآورد کردهاند که نزدیک به ۱۰۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری خصوصی به صنعت انرژی ونزوئلا وارد خواهد شد.
ابعاد ژئوپلیتیکی توافق
اهمیت قرارداد فراتر از افزایش تولید است. ونزوئلا یکی از بزرگترین دارندگان ذخایر نفتی جهان محسوب میشود و کنترل این ذخایر همواره محل رقابت قدرتهای بزرگ بوده است.
در شرایطی که آمریکا در تلاش است وابستگی انرژی خود به مناطق پرتنش را کاهش دهد، افزایش دسترسی به نفت ونزوئلا از منظر راهبردی برای واشنگتن اهمیت دارد. در مقابل، کاهش سهم شرکتهای چینی و روسی میتواند نشانگر عقبنشینی تدریجی نفوذ این کشورها از یکی از مهمترین کشورهای نفتخیز آمریکای لاتین باشد.
با این حال، اجرای عملی توافق و دستیابی به هدف تولید مقرر شده نیازمند سرمایهگذاری سنگین، بازسازی زیرساختها و ثبات قراردادهای نفتی است که مهمترین چالش پیش روی این برنامه خواهد بود. رویترز نیز درباره دشواریهای افزایش سریع تولید و نگرانی برخی شرکتهای نفتی از ساختار توافق گزارش داده است.