پس از وقوع سیل و ویرانی گسترده در نپال، تصویری از یک خانه آبیرنگ که در میان آوار و گل و لای همچنان سرپا مانده بود، توجه بسیاری از کاربران شبکههای اجتماعی را جلب کرد. این تصویر به سرعت در فضای مجازی منتشر شد و برخی بر این باور بودند که «مهندسی هوشمند» ساختمان دلیل بقای آن است. اما آیا واقعاً میتوان تنها به شیوه ساخت این خانه اتکا کرد؟
به گزارش خبرآنلاین، یکی از دلایل اصلی مطرحشده در این زمینه، استفاده از قاب بتن مسلح (RCC) در ساخت این ساختمان است. در این نوع سازه، تیرها، ستونها و فونداسیون با بتن و میلگرد فولادی به یکدیگر متصل میشوند که این امر موجب افزایش مقاومت در برابر فشار جانبی و برخورد آوار میشود. پژوهشی که در سال ۲۰۲۵ در نشریه Natural Hazards and Earth System Sciences منتشر شد، نشان میدهد که سازههای دارای قاب بتن مسلح میتوانند در شرایط مشابه، آسیب کمتری نسبت به ساختمانهای بنایی غیرمسلح متحمل شوند.
با این حال، عوامل دیگری نیز در این ماجرا نقش دارند. محل قرارگیری ساختمان و فاصله آن از کانال اصلی جریان آب، به همراه اختلاف ارتفاع زمین، میتواند تأثیر زیادی بر میزان خسارت وارده داشته باشد. در مورد خانه آبی نپال، گفته شده که این بنا کمی خارج از عمیقترین قسمت مسیر جریان قرار داشته و بر روی زمینی با ارتفاع بیشتر واقع شده است، که ممکن است مانع از برخورد مستقیم سنگینترین بخش آوار با آن شده باشد.
فونداسیون نیز عامل مهم دیگری است که از روی تصاویر نمیتوان به راحتی درباره آن قضاوت کرد. سیلاب میتواند خاک زیر و اطراف پی را شسته و حتی ساختمانی که به نظر سالم میرسد را ناپایدار کند. بنابراین، هنوز نمیتوان با قطعیت گفت که چه عواملی باعث نجات این خانه شده است. آنچه مطرح شده از نظر مهندسی قابل قبول است، اما بررسی فنی مستقلی از ساختمان منتشر نشده است. احتمالاً ترکیبی از مقاومت سازه، فونداسیون، ارتفاع زمین، مسیر جریان و شدت برخورد آب و آوار موجب شده که این خانه در میان ویرانیها همچنان پابرجا بماند.