افزایش قیمت انرژی و نگرانی از تداوم تورم، بازار طلا را در آستانه نشست حساس فدرال رزرو تحت فشار قرار داده است. بهای طلا در پایان هفته برای نخستین بار در سه ماه گذشته به زیر ۴ هزار دلار سقوط کرد؛ افتی که نشان می‌دهد نگرانی از سیاست پولی سخت‌گیرانه، دست بالاتری از تقاضا برای دارایی امن پیدا کرده است.
بازار جهانی طلا در هفته گذشته با فشار فروش قابل‌توجهی روبه‌رو شد. افزایش قیمت نفت و تشدید نگرانی‌ها درباره تورم، انتظارات سرمایه‌گذاران از مسیر نرخ بهره آمریکا را تغییر داد و باعث شد طلا حتی از کاهش بازده اوراق قرضه دولتی این کشور نیز حمایت چندانی نگیرد. طلا در ابتدای هفته توانست اندکی افزایش قیمت را تجربه کند؛ زیرا دلار آمریکا با کمبود تقاضا مواجه بود و اظهارات محتاطانه رئیس فدرال رزرو درباره تشدید سیاست پولی، انتظارات برای افزایش نرخ بهره در نشست اکتبر را محدود کرده بود. با این حال، تشدید تنش‌ها در خاورمیانه مانع از تداوم رشد طلا شد. اظهارات مقام‌های ایرانی درباره آمادگی برای واکنش به حملات احتمالی جدید آمریکا و اسرائیل و همچنین گزارش‌ها درباره حادثه یک نفتکش در تنگه هرمز، فضای بازار انرژی را تحت تاثیر قرار داد.
طلا در روز سه‌شنبه با کاهش محدودی مواجه شد و چهارشنبه نیز یک بازگشت فنی را تجربه کرد؛ اما این روند دوام نیاورد. در روز پنجشنبه، با افزایش نگرانی‌ها درباره وضعیت بازارها، بازده اوراق قرضه ۱۰ساله آمریکا برای نخستین بار در حدود یک ماه گذشته به زیر ۵ درصد رسید. در شرایط عادی، کاهش بازده اوراق قرضه می‌تواند به نفع طلا تمام شود؛ زیرا این فلز گران‌بها برخلاف اوراق، سود دوره‌ای پرداخت نمی‌کند و کاهش بازده دارایی‌های رقیب می‌تواند جذابیت نگهداری آن را افزایش دهد.
اما این بار بازار واکنش متفاوتی نشان داد. طلا در همان روز نزدیک به ۳ درصد افت کرد و با ادامه افزایش قیمت نفت در معاملات روز جمعه، به زیر مرز ۴ هزار دلار رسید؛ سطحی که از اواسط ژوئیه تاکنون شکسته نشده بود. این رفتار نشان می‌دهد که در شرایط فعلی، معامله‌گران بیش از آنکه به کاهش بازده اوراق توجه کنند، نگران پیامد‌های تورمی افزایش قیمت انرژی هستند.
نفت گران‌تر، مانع تازه رشد طلا
افزایش قیمت نفت یکی از عوامل اصلی فشار بر بازار فلزات گران‌بها در هفته گذشته بود. نگرانی از اختلال در عرضه انرژی، از جمله در پی حملات انصارالله یمن به عربستان سعودی، قیمت نفت برنت را به بالاترین سطح بیش از پنج ماه گذشته رساند. افزایش قیمت انرژی می‌تواند هزینه حمل‌ونقل، تولید و تامین کالا‌ها را بالا ببرد و در نهایت فشار تورمی را تشدید کند. در چنین شرایطی، بانک‌های مرکزی ممکن است برای مهار تورم، نرخ بهره را برای مدت طولانی‌تری در سطوح بالا نگه دارند یا حتی به افزایش مجدد آن روی بیاورند.
این سناریو برای طلا اهمیت زیادی دارد. اگرچه طلا معمولاً در دوره‌های تورمی به‌عنوان ابزاری برای حفظ ارزش دارایی‌ها شناخته می‌شود، افزایش نرخ بهره واقعی و تقویت دلار می‌تواند جذابیت آن را کاهش دهد. تحلیلگران بانک آی‌ان‌جی نیز در ارزیابی خود از معاملات هفته گذشته تاکید کردند که طلا نتوانسته از افت بازار سهام و کاهش قابل‌توجه بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا بهره ببرد. به اعتقاد این تحلیلگران، توجه بازار بیش از گذشته به افزایش قیمت نفت و پیامد‌های احتمالی آن برای تورم و سیاست پولی بانک‌های مرکزی معطوف شده است. به این ترتیب، نگرانی از تورم لزوماً به افزایش قیمت طلا منجر نمی‌شود. اگر بازار انتظار داشته باشد که بانک مرکزی برای مقابله با تورم نرخ بهره را افزایش دهد، همین نگرانی می‌تواند به عاملی برای افت قیمت فلز زرد تبدیل شود.
آمار اقتصادی آمریکا در کانون توجه
در کنار تحولات بازار انرژی، داده‌های اقتصادی آمریکا نیز بر روند معاملات طلا اثر گذاشت. بر اساس گزارش منتشرشده، شاخص ترکیبی مدیران خرید اس‌اندپی گلوبال در برآورد اولیه ماه اکتبر به ۵۷.۶ رسید. این عدد نشان می‌دهد فعالیت اقتصادی بخش خصوصی آمریکا همچنان با سرعت مناسبی در حال گسترش است.
تداوم رشد فعالیت اقتصادی می‌تواند دست فدرال رزرو را برای حفظ سیاست پولی انقباضی باز بگذارد؛ به‌ویژه اگر هم‌زمان فشار‌های تورمی نیز بالا باقی بمانند. انتشار این آمار به حفظ موقعیت دلار در پایان هفته کمک کرد و مانع از بازگشت قابل‌توجه طلا شد. در چنین فضایی، سرمایه‌گذاران اکنون به نشست سیاست‌گذاری فدرال رزرو در روز‌های ۲۷ و ۲۸ اکتبر چشم دوخته‌اند. نتیجه این نشست و لحن بیانیه سیاست پولی می‌تواند مسیر انتظارات نرخ بهره را تغییر دهد و نوسانات بازار طلا را افزایش دهد.
آیا فدرال رزرو دوباره نرخ بهره را افزایش می‌دهد؟
طبق ابزار رصد انتظارات نرخ بهره گروه بورس کالای شیکاگو، در زمان انتشار گزارش احتمال افزایش ۲۵ واحد پایه‌ای نرخ بهره در نشست اکتبر کمتر از ۱۰ درصد برآورد می‌شد. بنابراین، ثابت ماندن نرخ بهره به‌تنهایی احتمالاً غافلگیری بزرگی برای بازار نخواهد بود. با این حال، جزئیات تصمیم و نحوه رای‌گیری اعضای کمیته بازار آزاد فدرال اهمیت زیادی دارد. اگر چند عضو کمیته از افزایش نرخ بهره حمایت کنند، بازار ممکن است این موضوع را نشانه افزایش احتمال انقباض پولی در ماه‌های آینده تلقی کند. چنین برداشتی می‌تواند فشار بیشتری بر طلا وارد کند. در مقابل، اگر اعضا بر حفظ نرخ بهره توافق داشته باشند و اظهارات رئیس فدرال رزرو نگرانی‌ها درباره تورم را تشدید نکند، احتمال دارد طلا بخشی از افت خود را جبران کند.
با این حال، مسیر سیاست پولی آمریکا تنها به نشست اکتبر محدود نمی‌شود. داده‌های تورمی ماه سپتامبر و وضعیت بازار کار می‌توانند در تصمیم‌گیری درباره نرخ بهره در ماه دسامبر نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشند. برآورد‌های بازار در زمان انتشار گزارش حاکی از آن بود که احتمال افزایش نرخ بهره در دسامبر به حدود ۷۵ درصد رسیده است. این انتظارات، در صورت تداوم، می‌تواند از دلار حمایت کند و به زیان طلا تمام شود.
تحلیلگران تی‌دی سکیوریتیز نیز انتظار داشتند فدرال رزرو در نشست اکتبر نرخ بهره را بدون تغییر نگه دارد؛ تصمیمی که از نگاه آنها می‌تواند احتمال افزایش نرخ بهره در دسامبر را بیشتر کند. به باور این تحلیلگران، اگر داده‌های تورمی همچنان بالا بمانند یا آمار بازار کار قدرت بیشتری از انتظار نشان دهد، ممکن است معامله‌گران حتی احتمال افزایش شدیدتر نرخ بهره در نشست‌های آتی را در محاسبات خود لحاظ کنند.
رشد اقتصادی و تورم؛ دو آزمون مهم برای طلا
پس از نشست فدرال رزرو، آمار رشد اقتصادی آمریکا در سه‌ماهه سوم و شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی، موسوم به پی‌سی‌ای، از مهم‌ترین داده‌های پیش روی بازار خواهند بود. انتظار می‌رود برآورد اولیه رشد تولید ناخالص داخلی آمریکا در سه‌ماهه سوم، رشد سالانه‌شده ۳ درصدی را نشان دهد؛ رقمی که در مقایسه با رشد ۲.۲ درصدی سه‌ماهه دوم بالاتر است.
اگر رشد اقتصادی فراتر از انتظارات ظاهر شود، احتمال دارد بازار به این نتیجه برسد که اقتصاد آمریکا توان تحمل نرخ‌های بهره بالا را دارد. چنین برداشتی می‌تواند به تقویت دلار و افزایش فشار بر طلا منجر شود. در مقابل، آمار ضعیف‌تر از انتظار ممکن است انتظارات برای کاهش نرخ بهره را تقویت کند و فرصتی برای بازگشت طلا فراهم آورد؛ هرچند شدت این واکنش به وضعیت تورم نیز بستگی خواهد داشت.
شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی نیز اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا فدرال رزرو آن را یکی از معیار‌های اصلی ارزیابی تورم می‌داند. افزایش فشار‌های قیمتی در این شاخص می‌تواند احتمال تداوم سیاست پولی انقباضی را تقویت کند. در کنار داده‌های اقتصادی، تحولات خاورمیانه و مسیر قیمت نفت نیز همچنان از عوامل اثرگذار بر بازار خواهند بود.
چشم‌انداز تکنیکال همچنان نزولی است
از منظر تحلیل تکنیکال، ارزیابی نشان می‌دهد که نشانه‌های لازم برای تایید بازگشت صعودی طلا هنوز شکل نگرفته‌اند. شاخص قدرت نسبی طلا در نمودار روزانه همچنان پایین‌تر از سطح ۵۰ قرار دارد و قیمت نیز زیر میانگین‌های متحرک ساده ۲۰، ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰روزه معامله می‌شود. این شرایط نشان می‌دهد که فشار فروش همچنان بر بازار غلبه دارد.
در مسیر صعودی، محدوده ۴ هزار و ۱۹۰ تا ۴ هزار و ۲۴۰ دلار به‌عنوان نخستین مقاومت مهم مطرح شده است. عبور از این محدوده می‌تواند مسیر حرکت به سمت سطح ۴ هزار و ۳۰۰ تا ۴ هزار و ۳۳۰ دلار را هموار کند. در صورت تداوم رشد، محدوده ۴ هزار و ۵۱۰ تا ۴ هزار و ۵۲۰ دلار نیز به‌عنوان مقاومت بعدی مطرح خواهد بود.
در سوی مقابل، سطح ۴ هزار و ۱۰۰ دلار به‌عنوان یک حمایت نزدیک ارزیابی شده است. پایین‌تر از آن، محدوده ۳ هزار و ۹۷۰ تا ۴ هزار دلار اهمیت بیشتری دارد؛ محدوده‌ای که طلا در معاملات اخیر به آن وارد شده است. با این حال، عبور از یک سطح قیمتی به‌تنهایی برای تایید تغییر روند کافی نیست و واکنش بازار به داده‌های اقتصادی و تصمیم فدرال رزرو می‌تواند تعیین کند که افت اخیر یک اصلاح عمیق است یا آغاز دوره‌ای طولانی‌تر از فشار فروش.
در مجموع، بازار طلا در هفته پیش رو با سه عامل اصلی روبه‌رو است: نگرانی از تورم ناشی از افزایش قیمت انرژی، انتظارات مربوط به نرخ بهره آمریکا و داده‌های رشد اقتصادی و تورمی این کشور. تا زمانی که احتمال تداوم سیاست پولی سخت‌گیرانه بالا باشد، بازگشت طلا با موانع جدی مواجه خواهد بود.