«سیدحسین موسوی»، پژوهشگری که مدتی است در حال پژوهش درباره محله نفرآباد-هاشم‌آباد است در حالی که از این محله با عنوان یک اتحادیه ایلی، یاد می‌کند، می‌گوید: «ایلِ نفر ابتدا در استان فارس مستقر بودند و جزو ایل قشقایی محسوب می‌شدند. بعدها زیرمجموعه اتحادیه ایلی، ایل خمسه (۵ ایل بهارلو، اینانلو، نفر، باصری و عرب) شدند و در زمان‌های مختلف به صورت گروهی به شهرری مهاجرت کردند.
درحقیقت نفرآباد و هاشم‌آباد ۲ محله در هم تنیده هستند که از لحاظ قومیتی و فرهنگی تقریباً یک قوم را تشکیل می‌دادند و هنوز هم با هر دو نام یاد می‌شوند. براساس وقف‌نامه تکیه که یکی از مراکز کهن این محله بوده است، قدمت نفرآباد به ۳۸۶ سال پیش برمی‌گردد. البته براساس مصاحبه‌های محلی، عده‌ای از گذشتگان گفته‌اند از ۴۳۰تا ۴۵۰ سال پیش محله استقرار داشته و اهالی در آن فعالانه زندگی می‌کردند.»
این پژوهشگر درباره وجه تسمیه نفرآباد، می‌گوید: «مهاجرت ایل نفر به شهرری و همان نام ایلی خودشان را باید به عنوان وجه تسمیه محله در نظر بگیریم. اما نظریه دیگری هم وجود دارد، با توجه به این‌که اهالی این محله از نفرداران یا شترداران دوره صفویه و قاجاری بودند این‌جا چنین وجه تسمیه‌ای به خودش گرفته است. در این بین عده‌ای هم می‌گویند، افرادی از شهرهایی مانند اصفهان و یزد به این‌جا می‌آمدند و به شکل نفر به نفر در محله اسکان پیدا می‌کردند به همین خاطر این‌جا محل نفرآباد نام گرفته است.»
موسوی با اشاره به ترکیب جمعیتی محله که ابتدا شیرازی‌ها، بعد از آن به ترتیب آذری‌ها، لرها، اصفهانی‌ها و یزدی‌ها بودند و طی سال‌های اخیر حضور مهاجران افغانستانی بسیار پررنگ شده است، می‌گوید: «ما در شکل‌گیری اولیه محله سه نظریه مختلف را از اهالی محترم شنیدیم عده‌ای بیان می‌کنند که هسته اولیه محل در زمان صفویه شکل گرفته است، عده‌ای دیگر آن را به دوره کریم‌خان زند نسبت می‌دهند و یک نظریه حائز اهمیت دیگر این است که در زمان پایتخت شدن تهران، مسئولان حکومتی قاجار اهالی را مستقر می‌کنند و جمعیتی را در این محدوده تزریق می‌کنند.»
منبع: همشهری