به گزارش اقتصادآنلاین، کشف گنجی تاریخی در یک زمین کشاورزی، توجه کارشناسان باستانشناسی را به خود جلب کرده است؛ جایی که ۹۳۴ سکه نقره متعلق به دوران امپراتوری روم، پس از قرنها مدفون ماندن در خاک پیدا شد. این مجموعه ارزشمند که با کمک دستگاه فلزیاب کشف شده، یکی از کمنظیرترین گنجینههای سکه رومی به شمار میرود.
کشف ۹۳۴ سکه نقره با دستگاه فلزیاب در زمین کشاورزی
این گنجینه را الیور ریدل، فردی دارای مجوز استفاده از دستگاه فلزیاب، در نزدیکی شهر وسلینگ در جنوب کلن آلمان کشف کرد. اگرچه سکهها سال گذشته از دل خاک بیرون آورده شدند، مقامهای مسئول میراث فرهنگی بهتازگی خبر این کشف تاریخی را اعلام کردهاند.
ماجرا زمانی جدی شد که دستگاه فلزیاب همچنان وجود اشیای فلزی بیشتری را در زیر زمین نشان میداد. ریدل با احتمال اینکه تعداد سکههای مدفونشده بیشتر از چیزی باشد که در ابتدا تصور میکرد، موضوع را به مقامهای باستانشناسی اطلاع داد تا بررسیهای تخصصی در محل انجام شود.
این کشف در نهایت به شناسایی مجموعهای شامل ۹۳۴ سکه نقره رومی انجامید؛ گنجینهای که از نظر تعداد و اهمیت تاریخی، جایگاه ویژهای در میان یافتههای باستانشناسی منطقه دارد.
گنجی که حدود ۲ هزار سال زیر خاک پنهان بود
سکههای کشفشده از نوع «دناریوس» نقرهای هستند و قدمت آنها به دوران امپراتوری هادریان بازمیگردد. بر اساس ارزیابی کارشناسان اداره حفاظت از آثار باستانی منطقه راینلاند، این سکهها احتمالاً بین سالهای ۱۲۵ تا ۱۵۰ میلادی، یعنی حدود ۱۹۰۰ سال پیش، عمداً در خاک دفن شدهاند.
وزن مجموع این سکهها به حدود ۳٫۱ کیلوگرم میرسد. پس از پاکسازی آثار، نقش چهرهها و نوشتههای حکشده روی برخی از آنها نمایان شده است؛ جزئیاتی که به پژوهشگران کمک میکند اطلاعات بیشتری درباره پول رایج و شرایط اقتصادی آن دوره به دست آورند.
این مجموعه اکنون در موزه ایالتی راین در شهر بن آلمان به نمایش گذاشته شده است. به گفته کارشناسان، این بزرگترین گنجینه شناختهشده از سکههای متعلق به دوران فرمانروایی هادریان است که تاکنون در آلمان کشف شده است.

ارزش گنج کشفشده چقدر بود؟
اهمیت این گنجینه تنها به تعداد سکههای آن محدود نمیشود؛ بررسیهای تاریخی نشان میدهد این مجموعه در زمان خود میتوانسته دارایی قابلتوجهی برای یک فرد باشد.
یوهانس ویناند، استاد تاریخ باستان در دانشگاه فنی براونشوایگ آلمان، که در کشف یا پژوهش این سکهها مشارکت نداشته است، معتقد است این مجموعه تصویری ارزشمند از پول رایج و زندگی اقتصادی مردم در دوران امپراتوری روم ارائه میدهد.
بر اساس توضیحات این پژوهشگر، حقوق ناخالص سالانه یک سرباز لژیونر رومی حدود ۳۰۰ دناریوس بوده است. بنابراین، ۹۳۴ سکه کشفشده ارزشی معادل تقریباً سه سال حقوق ناخالص یک سرباز داشته است؛ مبلغی که جمعآوری آن با در نظر گرفتن هزینههای زندگی، میتوانسته شش تا هشت سال یا حتی بیشتر زمان ببرد.
چرا صاحب گنج هرگز برای برداشتن سکهها بازنگشت؟
یکی از مهمترین پرسشها درباره این کشف تاریخی، هویت فردی است که سکهها را زیر خاک پنهان کرده است. کارشناسان احتمال میدهند این مجموعه پسانداز شخصی یک فرد بوده باشد؛ کسی که دارایی خود را در ظرفی قرار داده و برای محافظت از آن در خاک دفن کرده بود تا در زمان دیگری دوباره به آن دسترسی پیدا کند.
بااینحال، مشخص نیست صاحب سکهها چه کسی بوده و چرا هرگز برای بازپسگرفتن دارایی خود بازنگشته است. ممکن است اتفاقی غیرمنتظره مانع بازگشت او شده باشد، اما در حال حاضر شواهد کافی برای اثبات علت این اتفاق وجود ندارد.
آیا این گنجینه به ارتش روم تعلق داشت؟
محل کشف سکهها در منطقهای روستایی و نزدیک مرز تاریخی رود راین قرار دارد؛ محدودهای که در دوران امپراتوری روم اهمیت نظامی داشت. به همین دلیل، احتمال ارتباط این گنجینه با فعالیتهای نظامی نیز مطرح شده است.
با وجود این، کارشناسان هنوز شواهد کافی برای اثبات ارتباط مستقیم سکهها با ارتش روم یا تعیین هویت صاحب اصلی آنها در اختیار ندارند.
این کشف بار دیگر نشان میدهد که اشیای مدفون در زمینهای کشاورزی ممکن است اطلاعات مهمی درباره زندگی، اقتصاد و تاریخ جوامع گذشته در خود پنهان کرده باشند؛ آثاری که شناسایی و بررسی علمی آنها میتواند بخشی از رازهای تاریخی را آشکار کند.
