تغییر شیوه آموزش از این تاریخ در سراسر کشور اجرا می شود.
به نقل از اقتصادآنلاین، خبر جدید در مورد تعطیلی مدارس در سراسر کشور و احتمال مجازی شدن کلاس ها در صورت شروع مجدد جنگ، به یکی از دغدغه های خانواده ها تبدیل شده است. با افزایش نگرانی ها درباره شرایط امنیتی و نحوه فعالیت مدارس و دانشگاه ها، این پرسش مطرح است که آیا برای انتقال دانش آموزان به آموزش غیرحضوری برنامه مشخصی وجود دارد؟
فرشاد ابراهیم پور نورآبادی، عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس، با اشاره به ضرورت آمادگی برای شرایط اضطراری، بر لزوم تصمیم گیری به موقع، اطلاع رسانی شفاف و پیش بینی سناریوهای مشخص برای ادامه آموزش تاکید کرد. با این حال، اظهارات او به معنای اعلام رسمی تعطیلی سراسری مدارس یا تعیین تاریخ مشخصی برای آغاز آموزش مجازی نیست.
فرشاد ابراهیم پور نورآبادی درباره احتمال شروع مجدد جنگ و برنامه احتمالی برای آموزش در مدارس و دانشگاه ها اظهار کرد که نگرانی خانواده ها درباره امنیت فرزندانشان کاملا قابل درک است. به گفته او، طبیعی است که والدین با توجه به تحولات منطقه ای و احتمال تشدید تنش ها، درباره نحوه فعالیت مراکز آموزشی و چگونگی حفاظت از دانش آموزان و دانشجویان پرسش داشته باشند.
این عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس تاکید کرد که مسئولان باید با اطلاع رسانی شفاف، تصمیم گیری به موقع و ارائه توضیحات روشن، از افزایش نگرانی های جامعه جلوگیری کنند.
بنابراین، موضوع اصلی در شرایط فعلی، ضرورت آمادگی برای وضعیت اضطراری و مشخص بودن شیوه تصمیم گیری درباره فعالیت مدارس است. اظهارات مطرح شده به تنهایی به معنای تصویب تعطیلی مدارس در سراسر کشور نیست و برای اعلام هرگونه تغییر در برنامه آموزشی، باید منتظر اطلاعیه مراجع مسئول بود.
یکی از پرسش های مهم خانواده ها این است که آیا در صورت تشدید تنش های نظامی، مدارس به سرعت به آموزش مجازی منتقل خواهند شد یا خیر.
ابراهیم پور در پاسخ به پرسشی درباره وجود برنامه مشخص برای انتقال سریع مدارس و دانشگاه ها به آموزش آنلاین در شرایط بحرانی، گفت انتظار می رود سناریوهای لازم از قبل پیش بینی شده باشند تا در صورت تشدید تهدیدات امنیتی، تصمیم گیری با سرعت و بدون سردرگمی انجام شود.
به گفته این نماینده مجلس، مدیریت بحران نباید به تصمیم گیری های لحظه ای پس از وقوع حادثه محدود شود. آمادگی قبلی، هماهنگی میان دستگاه های مسئول و اطلاع رسانی به موقع به خانواده ها از الزامات مدیریت صحیح شرایط اضطراری است.
با این حال، در اظهارات نقل شده، زمان مشخصی برای مجازی شدن مدارس اعلام نشده است. همچنین نمی توان از این صحبت ها نتیجه گرفت که آموزش غیرحضوری در سراسر کشور قطعی شده یا تاریخ اجرای آن مشخص است.
نحوه تصمیم گیری درباره آموزش حضوری یا غیرحضوری، یکی دیگر از موضوعات مورد توجه خانواده هاست. این پرسش مطرح است که در صورت بروز شرایط امنیتی خاص، تصمیم برای تعطیلی مدارس در سطح کشور اتخاذ می شود یا استان ها و مدیران مدارس اختیار تصمیم گیری خواهند داشت.
ابراهیم پور در این باره توضیح داد که نحوه اجرای آموزش آنلاین باید بر اساس ارزیابی شرایط امنیتی و تصمیم مراجع مسئول مشخص شود. به اعتقاد او، لازم است چارچوب روشنی برای تصمیم گیری وجود داشته باشد تا خانواده ها بدانند در صورت تشدید شرایط، کدام مرجع تصمیم نهایی را اتخاذ می کند.
این عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس همچنین بر ضرورت هماهنگی میان دستگاه های مسئول تاکید کرد و گفت ابهام در مسئولیت ها یا ناهماهنگی میان نهادها نباید موجب سردرگمی دانش آموزان و خانواده ها شود.
در نتیجه، برای اطلاع از تعطیلی احتمالی مدارس در هر استان یا اجرای سراسری آموزش مجازی، باید اطلاعیه های رسمی آموزش و پرورش و مراجع مسئول را دنبال کرد. تصمیم گیری درباره یک منطقه نیز لزوما به معنای اجرای همان تصمیم در تمام استان های کشور نیست.
در صورت بازگشت مدارس به آموزش غیرحضوری، کیفیت برگزاری کلاس ها و جلوگیری از عقب ماندگی تحصیلی دانش آموزان اهمیت زیادی خواهد داشت. صرف اعلام آموزش مجازی برای ادامه تحصیل کافی نیست و باید زیرساخت ها و برنامه آموزشی متناسب با شرایط فراهم شود.
ابراهیم پور در این باره اظهار کرد که آموزش مجازی زمانی می تواند موثر باشد که با برنامه ریزی مناسب، زیرساخت کافی و نظارت بر کیفیت آموزش همراه شود.
برگزاری منظم کلاس ها، دسترسی به محتوای آموزشی، امکان ارتباط دانش آموزان با معلمان و پیش بینی برنامه های جبرانی برای درس هایی که به آموزش تکمیلی نیاز دارند، از جمله اقداماتی است که به گفته او باید مورد توجه قرار گیرد.
در شرایطی که دانش آموزان ناچار به استفاده از آموزش آنلاین شوند، استمرار آموزش و حفظ کیفیت یادگیری باید هم زمان دنبال شود. در غیر این صورت، تعطیلی کلاس های حضوری بدون برنامه جایگزین می تواند به افزایش عقب ماندگی تحصیلی منجر شود.
تکلیف دانش آموزان فاقد اینترنت در صورت مجازی شدن مدارس چیست؟
یکی از نگرانی های مهم درباره آموزش مجازی، دسترسی نابرابر دانش آموزان به اینترنت و تجهیزات دیجیتال است. همه خانواده ها امکانات یکسانی برای استفاده از کلاس های آنلاین ندارند و این مسئله به ویژه در مناطق محروم یا دورافتاده می تواند ادامه تحصیل را دشوار کند.
ابراهیم پور با اشاره به ضرورت رعایت عدالت آموزشی گفت در صورت اجرای آموزش غیرحضوری، باید راهکارهای جایگزین برای دانش آموزانی که به اینترنت پایدار یا تجهیزات مناسب دسترسی ندارند، پیش بینی شود.
به گفته او، ارائه محتوای آموزشی قابل دریافت و استفاده آفلاین، بسته های آموزشی و روش های متناسب با امکانات مناطق مختلف می تواند از محروم ماندن دانش آموزان از آموزش جلوگیری کند.
بنابراین، در هر برنامه احتمالی برای مجازی شدن مدارس، صرفا فراهم کردن بستر کلاس آنلاین کافی نیست. دسترسی دانش آموزان به محتوای درسی و امکان ارتباط با معلمان نیز باید مورد توجه قرار گیرد تا شرایط اضطراری به افزایش شکاف آموزشی منجر نشود.
یکی دیگر از محورهای مطرح شده در اظهارات ابراهیم پور، نگرانی خانواده ها درباره ادامه برگزاری کلاس های حضوری در صورت افزایش خطرات امنیتی است.
این عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس با اشاره به نگرانی والدین درباره احتمال آسیب دیدن دانش آموزان در جریان درگیری های نظامی، تاکید کرد تصمیم درباره نحوه برگزاری کلاس ها باید بر اساس ارزیابی مستمر شرایط امنیتی و با اولویت قرار دادن جان و سلامت دانش آموزان اتخاذ شود.
به گفته او، در صورت افزایش خطر، مسئولان باید بدون تاخیر و با هماهنگی لازم، تدابیر متناسب را در نظر بگیرند. خانواده ها نیز باید از معیارهای تصمیم گیری و تمهیدات پیش بینی شده برای حفاظت از فرزندانشان آگاه باشند.
ابراهیم پور همچنین تاکید کرد که تصمیم درباره آموزش حضوری یا غیرحضوری نباید صرفا به تقویم سیاسی کشورها وابسته باشد، بلکه باید بر پایه ارزیابی معتبر و روزآمد شرایط امنیتی و با در نظر گرفتن منافع و امنیت مردم انجام شود.