در اجرای این بند قانونی، متناسبسازی حقوق مستمریبگیران غیرحداقلبگیر، به منظور تحقق هدف نهایی قانونگذار مبنی بر رسیدن به ۹۰درصد نسبت مستمری زمان برقراری، طی مرحله اول سال ۱۴۰۳ (۴۰ درصد)، مرحله دوم سال ۱۴۰۴ (۳۰ درصد) و در سال ۱۴۰۵ در سومین گام (۳۰ درصد باقیمانده)، تکمیل و اجرا گردید.
با یادآوری این نکته که متناسبسازی به معنای پرداخت مبلغ یکسان به کلیه افراد نیست، متناسب سازی به گونهای محاسبه و اجرا شده که مستمری سالجاری فرد با لحاظ متناسبسازی، از ۹۰درصد نسبت مستمری زمان برقراری فرد به حداقل دستمزد سال برقراری کمتر نباشد. به این ترتیب، مبلغ متناسبسازی به مستمری ماهانه مشمولان اضافه شده و از کاهش سطح برخورداری این گروه در مقایسه با میزان دریافتی در زمان برقراری مستمری، جلوگیری میشود. این فرمول دقیقاً عین حکم قانونگذار (جزء (۲) بند «ر» ماده ۲۸ قانون برنامه هفتم پیشرفت) میباشد و فرمولهای دیگری نظیر جبران ضریب افت و … برخلاف حکم قانونگذار میباشند و اعمال آنها فراتر از حکم قانونی است.
در حوزه مزایای جانبی (کمکهزینه مسکن، کمک به تأمین معیشت، کمک هزینه عائلهمندی و کمکهزینه اولاد) لازم به ذکر است، اگرچه سازمان قانونا تکلیف به پرداخت آن ندارد. سه مورد کمک هزینه مسکن، کمک معیشت (بن) و حق تاهل پرداختی از سال۱۴۰۳ به مشمولین قانون کار مشمول کسر حق بیمه بوده و در اصل مستمری مشمولین (محاسبه میانگین دو سال آخر) منظور و پرداخت میشوند و موردی که مشمول کسر حق بیمه در دوران بیمه پردازی نبوده اند براساس احکام قانون تأمین اجتماعی، قابل پرداخت نیست.
البته طی سالهای اخیر با هدف بهبود معیشت مستمریبگیران و در چارچوب مجوزهای لازم و از محل منابع و اعتبارات موجود نسبت به پرداخت مبالغی تحت عنوان مزایا اقدام کرده و در سالجاری نیز بهمنظور فراهم شدن امکان افزایش مستمریها در سطح مصوبه شورایعالی کار و با توجه به محدودیتهای اعتباری و اولویت سازمان در تأمین منابع لازم برای افزایش مستمریها، مبالغ کمکهزینه مسکن ۲,۷۰۰,۰۰۰ ریال و کمک به تأمین معیشت ۶,۰۰۰,۰۰۰ ریال، کمکهزینه اولاد ۱۷,۱۹۳,۷۶۵ ریال (به ازای هر فرزند) و عائلهمندی ۲۱,۰۰۶,۸۷۵ ریال و در سطح سال گذشته پرداخت میشود.