مدیرعامل رابین‌هود: حق وتو برای توکن‌های سهام رد شد – خبرکده
اجتماعی

مدیرعامل رابین‌هود: حق وتو برای توکن‌های سهام رد شد

تاریخ انتشار: کد خبر: ۸۱۳۱۰
ولاد تنف، مدیرعامل رابین‌هود، در واکنش به انتقادات تند مدیرعامل شرکت سینمایی AMC، آدام آرون، موضعی شفاف در مورد توکن‌سازی سهام اتخاذ کرد. او تأکید کرد که شرکت‌های صادرکننده نباید حق وتوی محصولات توکن‌شده را داشته باشند، مگر اینکه این محصولات حقوق...

ولاد تنف، مدیرعامل رابین‌هود، در واکنش به انتقادات تند مدیرعامل شرکت سینمایی AMC، آدام آرون، موضعی شفاف در مورد توکن‌سازی سهام اتخاذ کرد. او تأکید کرد که شرکت‌های صادرکننده نباید حق وتوی محصولات توکن‌شده را داشته باشند، مگر اینکه این محصولات حقوق سهامداران یا تعهدات شرکت را تغییر دهند. این اظهارات که در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶ در پلتفرم X منتشر شد، بحث داغی را در مورد مرزهای توکن‌سازی دارایی‌های سنتی در بازارهای مالی برانگیخته است.

توکن‌سازی سهام چیست و چرا بحث‌برانگیز شده است؟

توکن‌سازی سهام به فرآیندی گفته می‌شود که طی آن سهام یک شرکت به صورت توکن‌های دیجیتال روی بلاک‌چین صادر می‌شود. این توکن‌ها معمولاً یک‌به‌یک پشتوانه سهام واقعی دارند و به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهند بدون نیاز به خرید مستقیم سهام، از نوسانات قیمت آن بهره‌مند شوند. رابین‌هود با معرفی «Robinhood Stock Tokens» در اوایل سپتامبر ۲۰۲۶، عملاً به این عرصه وارد شد. اما این حرکت با مخالفت برخی شرکت‌ها از جمله AMC Entertainment روبه‌رو شد.

آدام آرون، مدیرعامل AMC، در تاریخ ۴ سپتامبر از این محصولات انتقاد کرد و گفت که شرکت‌اش هیچ رابطه‌ای با این توکن‌ها ندارد و قصد دارد موضوع را با مشاوران حقوقی بررسی کند. این واکنش نشان‌دهنده نگرانی شرکت‌ها از تغییر کنترل بر سهام خود و احتمال سوءاستفاده‌های نظارتی بود.

موضع رسمی رابین‌هود: وتو فقط در صورت تغییر حقوق سهامداران

تنف در پست خود توضیح داد که مسئله موافقت صادرکننده به این بستگی دارد که محصول توکن‌شده چه تأثیری بر سهام پایه دارد. به گفته او:

  • اگر محصول توکن‌شده حقوق سهامداران، تعهدات شرکت یا دفتر سهام رسمی شرکت را تغییر دهد، صادرکننده باید در فرآیند تصمیم‌گیری دخالت داشته باشد.
  • اما اگر محصول یک ابزار مالی جداگانه باشد که صرفاً سهام قابل انتقال را نگه‌داری یا به آن ارجاع می‌دهد، بدون تغییر حقوق، تعهدات یا سوابق سهامداری، نیازی به موافقت صادرکننده نیست.

تنف تأکید کرد که «Robinhood Stock Tokens» از یک ساختار شخص ثالث استفاده می‌کند و ابزارهای جداگانه‌ای صادر می‌شوند که یک‌به‌یک توسط سهام پایه پشتیبانی می‌شوند. این محصولات صرفاً مواجهه اقتصادی با سهام و ETFها را فراهم می‌کنند بدون اینکه جدول سرمایه (cap table) یا حقوق ناشر را تغییر دهند. او در پایان نوشت: «رفتن به زنجیره نباید وتویی به صادرکننده بدهد که هرگز در خارج از زنجیره نداشته است.»

واکنش AMC و ابعاد حقوقی

مدیرعامل AMC با اشاره به عدم تأیید شرکت‌اش، خواستار بررسی حقوقی این موضوع شد. اگرچه رابین‌هود ادعا می‌کند محصولاتش از نظر فنی و حقوقی مجزا هستند، اما شرکت‌های صادرکننده ممکن است استدلال کنند که ایجاد بازار موازی برای سهام آن‌ها می‌تواند بر قیمت سهام اصلی، شفافیت مالکیت یا حتی رأی‌گیری سهامداران تأثیر بگذارد. این تناقض، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا توکن‌سازی نوعی دور زدن قوانین اوراق بهادار است یا یک نوآوری مالی مشروع.

تحلیل: چرا این بحث برای بازارهای مالی حیاتی است؟

موضع تنف در واقع خط قرمزی بین دو جهان ترسیم می‌کند: بازار سرمایه سنتی و دنیای غیرمتمرکز بلاک‌چین. از یک سو، شرکت‌های بزرگ مانند AMC نگران از دست دادن کنترل بر سهام خود هستند. از سوی دیگر، پلتفرم‌هایی مانند رابین‌هود به دنبال دموکراتیزه‌سازی دسترسی به سرمایه‌گذاری و کاهش هزینه‌های واسطه‌گری هستند.

اگر حق وتوی صادرکنندگان پذیرفته شود، عملاً نوآوری توکن‌سازی فلج خواهد شد، زیرا هر شرکتی می‌تواند از توکن‌شدن سهام خود جلوگیری کند. اما اگر این حق رد شود، بازار با ابهام نظارتی روبه‌رو می‌شود. نهادهای نظارتی مانند SEC (کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا) هنوز موضع رسمی خود را در این مورد اعلام نکرده‌اند. در همین حال، رقبای رابین‌هود مانند eToro و پلتفرم‌های دیفای (DeFi) نیز در حال توسعه محصولات مشابه هستند.

این بحث یادآور اختلافات اولیه بر سر ETFهای بیت‌کوین است که در نهایت با پذیرش نهادهای مالی سنتی حل شد. اما تفاوت اینجاست که توکن‌سازی سهام مستقیماً بازار سهام چندین تریلیون دلاری را هدف گرفته است. اگر رابین‌هود موفق شود، ممکن است شاهد انفجاری در توکن‌سازی دارایی‌های واقعی (RWA) باشیم؛ پیش‌بینی برنستاین که درآمد سالانه زنجیره رابین‌هود تا ۲۰۲۸ به ۱۶۰ میلیون دلار می‌رسد، نشان‌دهنده پتانسیل بالای این بازار است.

جمع‌بندی تحلیلی

اظهارات ولاد تنف نه فقط یک موضع‌گیری حقوقی، بلکه یک بیانیه فلسفی درباره مرزهای مالکیت در عصر دیجیتال است. با رد حق وتوی صادرکنندگان، رابین‌هود عملاً اعلام می‌کند که توکن‌سازی باید بر اساس قوانین موجود بازار سرمایه عمل کند، نه بر اساس توافقات دوجانبه با شرکت‌ها. این رویکرد اگرچه منطقی به نظر می‌رسد، اما خطرات نظارتی و دعاوی حقوقی قابل توجهی را به همراه دارد. در نهایت، سرنوشت این نوآوری به تصمیم دادگاه‌ها و نهادهای نظارتی بستگی دارد. اما یک چیز روشن است: سهام توکن‌شده دیگر یک مفهوم انتزاعی نیست و همه بازیگران بازار باید خود را برای تحولات بعدی آماده کنند.