این یافتهها در جریان یک طرح پژوهشی گسترده برای شناسایی و ثبت محوطههای تاریخی مهم مجارستان به دست آمدهاند؛ طرحی که با هدف بررسی نظاممند میراث باستانشناختی این کشور و ثبت شواهد مربوط به دورههای مختلف تاریخی اجرا میشود.
به گزارش خبرکده به نقل از فرادید؛؛ در اکتبر ۲۰۲۳، گروهی از باستانشناسان به سرپرستی گابور ویراگوش، معاون مدیرکل بخش باستانشناسی موزه ملی مجارستان، یک کاوش آزمایشی را در روستای توماژمونوشتورا انجام دادند.
در جریان این کاوش، بقایای یک صومعه بندیکتی قرون وسطایی شناسایی شد؛ کشفی که اطلاعات مهمی درباره تاریخ مذهبی و کلیسایی این منطقه در اختیار باستانشناسان قرار میدهد. کاوشهای سال پیش نیز لایههای مربوط به یک کلیسای باسیلیکا و یک کلیسای مدور متعلق به دورهای قدیمیتر را آشکار کرده بود. این شواهد نشان میدهد که در این محل یک مجموعه صومعهای گسترده وجود داشته است.
یکی از چشمگیرترین یافتههای امسال، یک مجموعه نقرهای مربوط به آیین عشای ربانی بود که شامل یک جام و ظرف نگهداری نان مقدس میشد. این اشیای آیینی در دستهای فردی دفنشده پیدا شدند و احتمالاً به سده سیزدهم یا چهاردهم میلادی تعلق دارند. وجود چنین اشیای ارزشمندی در کنار فرد متوفی میتواند نشاندهنده جایگاه اجتماعی یا مذهبی مهم او باشد، هرچند برای مشخص شدن دقیق زمینه تدفین، به کاوشهای بیشتری نیاز است.
گنجینه ۷۰ سکه نقرهای
یافته مهم دیگر در محوطه توماژمونوشتورا، گنجینهای متشکل از ۷۰ سکه نقرهای است که به «دِناریهای وینی» شهرت دارند. این سکهها توسط فرمانروایان اتریشی صادر شده بودند و علاوه بر وین، در شهرهایی مانند اِنس و بَچاویهلی نیز ضرب میشدند.
وجود این سکهها در یک محوطه قرون وسطایی در مجارستان، تصویری از شبکه گسترده مبادلات اقتصادی در سدههای سیزدهم و چهاردهم ارائه میدهد و نشان میدهد که این منطقه با مراکز تجاری و اقتصادی سرزمینهای اطراف ارتباط نزدیکی داشته است.
پژوهشهای انجامشده در توماژمونوشتورا بخشی از برنامه گستردهتر مؤسسه ملی باستانشناسی مجارستان برای بررسی محوطهها و رویدادهای مهم تاریخی در سراسر این کشور است.
یکی از محورهای مهم این تحقیقات، محوطه نبردی است که در سال ۱۵۹۶ میلادی میان نیروهای عثمانی و هابسبورگها رخ داد و یکی از رویدادهای مهم تاریخ مجارستان به شمار میرود. باستانشناسان در این پروژه تلاش میکنند آثار و بقایای مرتبط با این نبرد را شناسایی، جمعآوری و تفسیر کنند.
گابور باکوش، باستانشناسی که سرپرستی پژوهشهای میدانی را بر عهده دارد، درباره یافتههای این پروژه گفت که این منطقه پیش و پس از رویدادهای تاریخی مختلف نیز محل سکونت بوده است. به همین دلیل، باستانشناسان در جریان بررسیها با آثاری متعلق به دورههای گوناگون مواجه میشوند؛ آثاری که بازه زمانی آنها از دوران پیشاتاریخ تا دوره معاصر امتداد دارد.