دکتر امیرحسین جعفری در گفت‌وگو با ایسنا، درباره کمبود امکانات درمان بیماری‌های روانپزشکی اظهار کرد: کمبود امکانات ارائه خدمات سلامت روان به ویژه خدمات بستری، مشکلی مزمن برای نظام سلامت است. متاسفانه، توسعه خدمات سلامت روان به ویژه بیمارستان‌های روانپزشکی نه تنها طی سال‌های اخیر بلکه در دهه‌های گذشته مورد توجه قرار نگرفته است.
این روان‌پزشک درباره پیامدهای بی‌توجهی به توسعه تخت‌های روانپزشکی گفت: عدم توسعه خدمات روانپزشکی سبب شده که به طور مثال با اشغال ۱۰۰ درصدی تخت‌های بیمارستان روانپزشکی روزبه مواجه شویم. شرایط به نحوی است که تعدادی از مراجعان به این مرکز درمانی در هر روز در صف انتظار باقی می‌مانند تا یک تخت بیمارستانی خالی شود و خدمات درمانی را دریافت کنند.
او ادامه داد: مساله اشغال ۱۰۰ درصدی تخت‌های بیمارستانی فقط مختص بیمارستان روانپزشکی روزبه که یک بیمارستان ارجاعی است، نیست؛ بلکه سایر بیمارستان‌های روانپزشکی شهر تهران و شهرهای بزرگ دیگر هم با این مساله روبرو هستند.
رئیس بیمارستان روانپزشکی روزبه درباره راهکار حل این مساله گفت: تغییر نگرش، مساله‌ای مهم در ارتباط با بیماری‌های روانپزشکی به حساب می‌آید. به عبارت دیگر، سلامت روان و درمان بیماری‌های روانپزشکی باید جزو اولویت نظام سلامت قرار گیرد. اگر تغییر نگرش صورت نگیرد، مشکل مزمن در ارتباط با توسعه خدمات سلامت روان به مساله‌ای مستمر و ادامه‌دار تبدیل خواهد شد.
جعفری با بیان اینکه خدمات روانپزشکی به همکاری‌های جمعی نیاز دارد، توضیح داد: تمام مشکلات موجود صرفا در وزارت بهداشت قابل‌حل نیست. سازمان‌های حمایتگر مانند سازمان بهزیستی باید توجه بیشتری به موضوع توسعه خدمات روانپزشکی داشته باشند. همچنین نقش سازمان‌های بیمه‌گر پایه در توسعه خدمات روانپزشکی نیز غیرقابل انکار است. خدمات انتظامی و قضایی نیز نقش مهمی در زمینه توجه به توسعه خدمات سلامت روان دارند.
این روان‌پزشک ادامه داد: در وهله نخست، حل مشکلات توسعه خدمات روانپزشکی در گرو تغییر نگرش‌های مرتبط با خدمات روانپزشکی در میان سیاستگذاران است. همچنین مولفه دوم در ارتباط با حل این مشکلات، هماهنگی و همکاری بین‌بخشی است.
رئیس بیمارستان روانپزشکی روزبه همچنین درباره لایحه حمایت از افراد دارای اختلالات روانپزشکی گفت: هدف اصلی لایحه حمایت از اختلالات روانپزشکی، صیانت و دفاع از حقوق بیماران مبتلا به بیماری‌های روانپزشکی بود. جای خالی لایحه حمایتی از حقوق بیماران مبتلا به بیماری‌های روانپزشکی احساس می‌شود؛ لوایح و قوانین حمایتی در بسیاری از کشورها وجود دارد.
او گفت: قوانین حمایتی در کشور ما در دسترس است اما به صورت پراکنده در قوانین مختلف وضع شده‌اند و این احتمال وجود دارد که به صورت ناهماهنگ با یکدیگر باشند. نکته مهم این است که لایحه و قانون منسجم در زمینه حمایت از افراد مبتلا به بیماری‌های روانپزشکی داشته باشیم تا بتوانیم از حقوق این بیماران دفاع کنیم. این لایحه نه تنها باید از حقوق بیماران روانپزشکی دفاع کند، بلکه حقوق آنها را هم باید به رسمیت بشناسد.
جعفری درباره ضرورت حمایت از حقوق بیماران مبتلا به بیماری‌های روانپزشکی توضیح داد: حقوق بیماران مبتلا به بیماری‌های روانپزشکی ممکن است به دلیل بیماری‌های‌شان مورد خدشه قرار گیرد؛ بنابراین تنظیم یک لایحه و قانون منسجم برای حمایت از بیماران بسیار اهمیت دارد و لازم است که در اولویت‌های سیستم قانون‌گذاری قرار گیرد.