همشهری آنلاین: این مارهای غولپیکر که گونهای مهاجم به شمار میروند، در بخشهایی از این ایالت به شکارچیانی خطرناک برای حیاتوحش بومی تبدیل شدهاند. برآوردها جمعیت آنها را بین ۱۰۰تا ۳۰۰هزار مار تخمین میزند.
فلوریدا برای مقابله با این مهاجمان حتی اجازه شکار آنها را در تمام طول سال صادر کرده و هر سال نیز یک مسابقه ۱۰روزه برای شکار پیتونها برگزار میکند؛ مسابقهای که در آخرین دوره آن، در تابستان۲۰۲۶، ۹۰۷نفر شرکت کردند و در مجموع ۲۸۰پیتون برمهای از جنوب فلوریدا حذف شد. اما پژوهشگران اکنون میگویند صرفا افزایش تعداد مارهای شکارشده، الزاما بهترین راه برای کنترل جمعیت آنها نیست.
بیشتر بخوانید:
عملیات نجات یک توله فک در خیابان
مطالعهای جدید که در مجلهای معتبر منتشر شده، پیشنهاد میکند شکارچیان به جای هدف قرار دادن هر پیتونی که پیدا میکنند، باید تمرکز خود را بر مادههای بالغ و بزرگ بگذارند.
پژوهشگران دانشگاه فلوریدا با بررسی اطلاعات برنامه حذف پیتون در جنوب این ایالت، شاخصی به نام «شاخص حذف وزنی» طراحی کردهاند که برای هر مار، براساس سن، جنسیت و زمان شکار، ارزش متفاوتی درنظر میگیرد. دلیل این تفاوت ساده است: یک مار کوچک و نابالغ ممکن است هرگز به سن تولیدمثل نرسد، اما یک ماده بالغ میتواند در هر نوبت حدود ۷۰تخم تولید کند.
بهگفته پژوهشگران، حذف مادههای بزرگ، بهویژه در مرزهای مناطق آلوده، میتواند از گسترش نسلهای بعدی به مناطق جدید جلوگیری کند.
این تحقیق حتی زمان برگزاری مسابقه سالانه شکار پیتون را نیز زیر سؤال میبرد. اگرچه تابستان تعداد بیشتری مار صید میشود، اما در ماههای زمستان، پیتونهای کمتری شکار میشوند که عمدتا بالغ هستند. بنابراین، شاید شکار کمتر اما هدفمندتر بتواند تأثیر بیشتری بر کنترل این مهاجم داشته باشد.
