به نقل از خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ منطقه کردستان عراق همچنان با مدیریت و دولت موقت اداره میشود و تلاشها برای انتخاب دولت جدیدی که اختیارات کامل در اداره امور داشته باشد، به نتیجه نرسیده است.
دو حزب اصلی منطقه، اتحادیه میهنی کردستان و حزب دموکرات کردستان، به کشمکش خود ادامه میدهند و هیچکدام حاضر به عقبنشینی نیستند. هر حزب میکوشد دیدگاه و خواسته خود را بر دیگری تحمیل کند و به نظر میرسد اوضاع به نقطهای بازگشتناپذیر رسیده است.
«حزب دموکرات همچنان بر این باور است که تشکیل دولت کردستان و فعال شدن پارلمان باید بر اساس سازوکارها و کرسیهایی باشد که هر حزب سیاسی به دست آورده است.»
وی افزود: «قدرت و شمار کرسیهای پارلمانی در کردستان، مبنای تشکیل دولت جدید و تعیین پستهای وزارت است. درخواست اتحادیه میهنی کردستان و دیگر احزاب برای به دست آوردن پستهایی بیش از سهم انتخاباتیشان، پذیرفتنی نیست.»
کریم تصریح کرد: «در انتخابات پارلمانی، حزب دموکرات بیشترین کرسی و آرا را به دست آورد؛ اتحادیه میهنی ۲۳ کرسی و حزب دموکرات ۳۹ کرسی پارلمانی کسب کرد.»
وی تأکید کرد که درخواست اتحادیه میهنی برای تقسیم مساوی پستها با حزب دموکرات، کاملاً رد میشود.
غیاث السورجی، عضو اتحادیه میهنی کردستان گفت: «حزب دموکرات کردستان در دو دوره پارلمانی گذشته، با مشارکت سهمیهها دولتی تشکیل داد و ۱۱ کرسی از سهمیهها را نیز به دست آورد، اما اکنون حاضر نیست اتحادیه میهنی را به عنوان حزبی همپیمان با جنبش نسل نو و دیگر احزاب بپذیرد.»
وی اشاره کرد: «دموکرات در دو دوره گذشته با سهمیهها همپیمان شد و دولت را تشکیل داد و برخی وزارتخانهها را به اتحادیه میهنی واگذار کرد.
السورجی ادامه داد: «از نگاه دموکرات، تشکیل دولت کردستان بدون مشارکت اتحادیه میهنی یا بازگشت به آن و شنیدن خواستههایش، اقدامی درست است؛ در حالی که دموکرات اتحاد میان اتحادیه میهنی و جنبش نسل نو و دیگر احزاب را رد میکند. این امر تأکید بر تمایل دموکرات به تسلط بر قدرت بدون واگذاری مسندهای اصلی دولت کردستان، از جمله ریاست منطقه و ریاست دولت و وزارتخانههای حاکمیتی است.»
لقمان حسن، عضو جنبش تغییر کردستان گفت: «احزاب کرد، به ویژه دو حزب حاکم در کردستان، چه دولتی جدید تشکیل دهند و چه ندهند، اوضاع تغییر نخواهد کرد و شهروندان هیچ تفاوتی در شرایط نخواهند دید.»
وی افزود: «در دورهای که دولت قانونی و پارلمان در کردستان وجود داشت، اوضاع تفاوت چندانی نداشت؛ همان احزاب همچنان در کردستان حاکم هستند و حقوق کارمندان و بازنشستگان را میبلعند.»
وی ادامه داد: «دزدیهای دولت منطقه و حتی احزاب مخالف به جایی رسیده که کمکهای بهداشتی، طبیعی و درمانی را نیز شامل شده و داروهای ویژه بیماران سرطانی را نیز تصاحب کردهاند؛ بنابراین هیچ امیدی به احزاب حاکم نیست، چه دولتی تشکیل دهند و چه ندهند.»
…………….
پایان پیام/